பாட்டு பாட வா - II

Part-1

மத்த டீம் எல்லாம் புது, புது பாட்டா செலக்ட் பண்ணியிருந்தனர். ஒரு சேஞ்சுக்கு, நாம ஏன் பழைய பாட்டு பாடக்கூடாது?னு தோணியது.
என் டீம்ல இருந்த ஒருத்தன் உடனே, "ஆயிரத்தில் ஒருவன்" படத்திலிருந்து "அதோ அந்த பறவை போல" பாடலாம்! அதுலயும் நிறைய தடவை லலா! லா! எல்லாம் வரும்னு உருப்படியா ஐடியா குடுத்தான்.

உடனே மளமளவென காரியத்தில் இறங்கினோம். ஒருத்தன், நெட்டுலேருந்து பாட்டை எம்.பி.3யா டவுன்லோட் பண்ணி மொபைல் போனுக்கு கொண்டு வந்தான். இன்னொருவன், பாட்டு வரிகளை ப்ரிண்ட் அவுட் எடுத்து பனகல் பார்கில் சரவணா ஸ்டோர்ஸ் நோட்டிஸ் மாதிரி மத்தவர்களுக்கு வினியோகம் செய்தான். எதுக்கு தெரியுமா? கரெக்ட்டா, எந்த எடத்துல, எத்தனை தடவை லலா! லா! பாடனும்னு தெரியனும் இல்ல? அதுக்கு தான்!

நாங்களும், ரகசியமா பிராக்டிஸ் பண்ண ஆரம்பிச்சோம்.
எங்க டீம்ல ஒரிசாகாரர் ஒருத்தர் இருந்தார். தனி தவிலுக்கு,இந்தி பாட்டு பாடலாம்னு முடிவு பண்ணி, "ஓ! எக் லடிக்கி கோ தேக்கா தோ ஏஸா லகா!"னு 1942-லவ் ஸ்டோரி (R.D பர்மனின் கடைசி படம்)யை செலெக்ட் பண்ணிவிட்டேன். அவருக்கு அருமையான குரல்.

ஏதோ மிஸ்ஸாகிற மாதிரி எனக்கு ஒரு உறுத்தல். நாங்க தலைகீழா நின்னு பாடினா கூட டி.எம்.ஸ் மாதிரி பாட முடியாது. அந்த பாட்டு வேற நல்ல பாட்டு. நம்ம குறை தெரியாம இருக்கனும்னா பார்கற மக்களை திசை திருப்பனும்! ஏதாவது டகால்டி வேலை பண்ணிட வேண்டியது தான்!னு முடிவு பண்ணினேன்.

நாங்கள் எதிர்பார்த்த நாள் வந்து சேர்ந்தது. காலையிலிருந்தே பலப்பல போட்டிகளில் எங்கள் டீம் நன்னா புகுந்து விளையாடியது. மதியம் நடந்த எறிபந்து போட்டியில், எல்லா பயலும் மேனேஜருக்கே குறி வெச்சு எறிஞ்சானுங்க. (he, hee,எறிய சொன்னதே நான் தானே!)

மதியம் லஞ்ச்க்கு வந்த ஐஸ்கீரீமை பாட்டு பாடற கோஷ்டி யாருமே தொடலையே! குரல் கெட்டு விடுமாம்.

மாலை வெயில் தாழ்ந்ததுக்கு அப்புறம், கடற்கரை மணலில் எல்லாரும் சேர் போட்டு உக்காச்சுண்டா. முதலில் தனி தவில்களின் போட்டி ஆரம்பிச்சது. VGP-ஆர்கெஸ்ட்ரா சப்போர்ட் வேற கிடைத்தது.

முதலில் எல்லா பெரிய தலைகலையும் ஜட்ஜுகளா போடலாம்னு முடிவாச்சு. ஆனா, ஒரு தீவிரவாதி கும்பல், "எங்க பக்கம் தீர்ப்பு சொல்லலைனா, ஒரு பிராஜக்ட்டும் கிளைண்டுக்கு டெலிவரி ஆகாது. அப்படியே ஆனாலும், 1 வரிக்கு 4 எரர் வரும், எப்படி வசதி?"னு அன்பாக மிரட்டியதால் பெரிய தலைகளின் உள்துறை அமைச்சர்களை (மனைவி மார்களை) "நல்ல தீர்ப்பு சொல்லு தாயி!"னு சேர் போட்டு உக்கார வெச்சோம்.

பல பாம்பே ஜெயஷ்ரீகளும், சுவர்ண லதாக்களும் வசீகராவையும், அழகிய அசுரனையும் கூவி,கூவி கூப்பிட்டு கொண்டு இருந்தனர். சுருதி, தாளம் எல்லாம் சேரவேயில்லை.

எங்க டீம் ஒரிசாகாரர் போய் பட்டய கிளப்பிட்டார்.

போட்டி ரிஸல்ட் உடனே அறிவிக்கப்பட்டது. நாங்க தான் முதல் இடம்.
கடுப்பாகி போன மத்த டீம், நாங்க கோஷ்டி கானத்தில் ஒரு கை பாத்துக்கறோம்!னு உறுமினர்.

எம்.டி "நான் பாடறேன்! பார்க்க வாங்க!"னு தன் அப்பா, அம்மா, மனைவி, மச்சினினு குடும்பத்தையே கூட்டி வந்திருந்தார். இவ்வளவுக்கும் அவர் ரண்டக்க! ரண்டக்க!! கோரஸ் தான் பாடினார்.

ஒரு வழியா போட்டி ஆரம்பித்தது.
முதலில் "சகலகலா வல்லவன்" இளமை இதோ! இதோ! பாட்டு பாடியது ஒரு கோஷ்டி. (அதுலயும் லலா லலா வருமே!)
ரொம்ப நல்லா பாடினாங்க.

ரெண்டாவதா, அன்னியன் உலா வந்தார். எம்.டி. மனைவி விழுந்து, விழுந்து சிரிச்சாங்க.

'Ahem' மூணாவதா, நம்ம பாட்டு! உஷாரா மேடை ஸ்கீரினை போட சொன்னேன். பேக்ரவுண்ட் மியூசிக் ஒலிக்க ஆரம்பித்ததும், திரை விலகியது. மேடையில நாங்க ஒருத்தருமே இல்லையே!
திமு திமுனு ஒரு பத்து பேரு, மேடைக்கு சைடுலேருந்து ஓடி வந்து மேடை ஏறினாங்க. எல்லோரும் ஒரே மாதிரி 5 பீளிட் வச்ச பேகி பேண்ட், கை இல்லாத பனியன், தலையில குல்லா!
லலா லா! லா! லலா லா லா!னு பாடிகிட்டே மேடையில அங்கேயும், இங்கேயும் ஓடினாங்க.

"அதோ! அந்த பறவை போல வாழ வேண்டும்!
இதோ இந்த அலைகள் போல ஆட வேண்டும்!"னு மேடைக்கு சைடுலேருந்து ஒரு கயிற்றில் தொங்கியபடி இப்போ தான் எம்.ஜி.ஆர்(அம்பி) என்ட்ரி. எனக்கும் அதே காஸ்டியூம் தான்.

பொதுவா, எம்.ஜி.ஆர் மாதிரி ஆடறது ரொம்ப ஈஸி. இடது கைய 4 தடவை தூக்கனும், வலது கைய 8 தடவை தூக்கனும். கையை தூக்கும் போது மறக்காம தலையை ஆட்டனும். ஒரு இடத்துலயே நிக்க கூடாது. கையை பின்னாடி கட்டிண்டு வளைஞ்சு வளைஞ்சு ஓடணும். எல்லா கூத்தும் தெளிவா பண்ணினேன்.

ஒருத்தனை நம்பியார் மாதிரி செட் பண்ணினேன். அவனும், கையை பிசைந்து கொண்டு, கையில வாள் எல்லாம் வச்சுண்டு தலைய, தலைய ஆட்டிண்டு,அங்கேயும், இங்கேயும் நடந்தான். ஒரு சரணம் முடிஞ்சதும், எம்.ஜி.ஆரும், நம்பியாரும் வாள் சண்டை எல்லாம் போட்டனர். எப்பவுமே, எம்.ஜி.ஆர் மூணு தடவை அடி வாங்கிட்டு தான் திருப்பி அடிப்பார். அந்த கூத்தும் நடந்தது. என் குரல் ஏதோ பரவாயில்லை. டி.எம்.ஸ் மாதிரி எல்லாம் என்னால பாட முடியுமா? அதான், இப்படி ஒரு டகால்டி வேலை.

கடைசி லலா லா முடிஞ்சதும், எங்க டீம்ல ஒருத்தன், "ரீப்பீட்ட்ட்டு"னு கத்தினான். மறுபடி ஒரு லலா லா பாடினோம்.

மேடைக்கு கீழே கூட்டம் விழுந்து விழுந்து சிரிக்குது. ஜட்ஜுகளும் சிரிப்பை அடக்க முடியாம தவிக்கறாங்க.
எம்.டி.யின் அப்பா தீவிர எம்.ஜி.ஆர் ரசிகராம். அவரால சந்தோஷத்தை கட்டுப்படுத்த முடியலை. "பாட்டு பாட சொன்னா, ஒலியும் ஒளியும் காட்றீங்களே பா!"னு ஓடி வந்து எங்க டீமை அணைத்துக் கொண்டார்.

நம்பியாரை நோக்கி எங்க ஆபிஸ்ல வேலை பார்க்கற ஒரு பொண்ணு வந்தா. அவளுக்கு நாங்க சரோஜா தேவினு பட்டபெயர் வெச்சு இருந்தோம். கண்ணுக்கு இட்டுகற மை காது வரைக்கும் போகும், அதான் அந்த பட்டபெயர். நம்பியார் அந்த பொண்ணை டாவடிச்சுகிட்டு இருந்தான்.

சரோஜா தேவி: நீங்க சரியான மாங்கா!னு இத்தனை நாளா நினைச்சேன். இவ்ளோ நல்லா டான்ஸ் எல்லாம் ஆடுவீங்களா? நடிப்பும் ரொம்ப நல்லா இருந்தது.

நம்பியார்: (வழிந்தபடி) ரொம்ப தேங்க்ஸ்ங்க! உங்களுக்கு பிடிச்சு இருந்ததா?

சரோஜா: (பதிலுக்கு வழிந்தபடி) ம்ம்! ஆமா! ரொம்ப பிடிச்சு இருந்தது.(அட்ரா சக்கை! அட்ரா சக்கை!)

நம்ம பயலுக தான், கோடு காட்டினா போதுமே, ஜல்லி அடிச்சு, தண்ணி தெளிச்சு, தார் ஊத்தி, NH-7 ரோடே போட்ருவாங்களே! அப்படியே பிக்கப் பண்ணிட்டான் பையன். நான் பெனால்டி கார்னர்லேருந்து பந்தை பாஸ் பண்ணினேன், கரெக்ட்டா நம்பியார் கோல் போட்டுட்டான்.

நம்பியாரா நடிக்கவே மாட்டேனு அடம் பிடிச்சான். இமேஜ் ஸ்பாயில் ஆயிடுமாம். நான் தான் நல்ல வார்த்தை சொல்லி சம்மத்திக்க வெச்சேன்.

போட்டி முடிவு அறிவிக்கப்பட்டது. சகலகலாவல்லவனுக்கு முதல் இடம், எங்களுக்கு இரண்டாம் இடம், அன்னியனுக்கு மூன்றாம் இடம். எம்.டி.யின் அப்பா தனியாக எங்கள் டீமுக்கு ஆயிரம் ரூபாய் பரிசளித்தார். மொத்த போட்டிகளிலும் வாகை சூடி நாங்கள் சிறந்த டீமாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டோம். குஷி தாங்காமல் என் அணியினர், என்னை தூக்கி, தூக்கி போட்டு பிடித்து, தங்கள் விசுவாசத்தை காட்டினர். பரிசுப் பணம் 15 ஆயிரம் தேறியது.

ஓட்டல் போகலாம், தீர்த்தம் சாப்டலாம்னு ஆளாளுக்கு யோசனை.

தாம்பரத்தில் உள்ள தொண்டு நிறுவனத்துக்கு உதவி அளிக்கலாம்னு நான் முன்மொழிந்ததை ஏக மனதாக ஏற்று கொண்டனர். இரண்டாம், மூன்றாம் இடத்தை பெற்ற அணிகளும் எங்களோடு சேர்ந்து கொண்டது. எம்.டி கையாலேயே, அந்த நிதியை நன்கொடை அளித்தோம். எம்.ஜி.ஆர் பாட்டு பாடிட்டு நன்கொடை அளிக்கலைனா நல்லாவா இருக்கும்? தர்மம் தானே தலை காக்கும்!

2 நாள் கழித்து, ஆபிஸ்லேயே திரை கட்டி, டெண்ட் கொட்டகை மாதிரி படம் போட்டு காட்டினர். சரோஜா தேவியும், நம்பியாரும் அருகருகே அமர்ந்து படம் பார்த்தனர். நாங்க அவங்களை பார்த்து கொண்டு இருந்தோம். போன நவம்பரில், இரு வீட்டார் சம்மததுடன் நம்பியாருக்கும், சரோஜா தேவிக்கும் டும் டும் டும்.

பின் குறிப்பு: இப்போ சரோஜா தேவி ஐந்து மாதமாம். (ஆனாலும், நம்பியார், ரொம்ப தான் பாஸ்ட்டு). பையன் பொறந்தா என் பெயர் தான் வைக்க போறானாம்! "ப்ளீஸ் அதேல்லாம் வேண்டாம்!"னு சொல்லிட்டேன்.

பாட்டு பாட வா!

இந்த நிகழ்வும் (கூத்தும்), சென்னை கம்பெனியில் நடந்தது தான்.

வருடா வருடம் அப்ரைசல் வருதோ இல்லையோ, கம்பெனி ஆண்டு விழா கரெக்ட்டா வந்து விடும். போன வருடமும்,அப்படி தான்.

பொதுவாக, கடற்கரை சாலையில் உள்ள ஏதாவது ஒரு ரிஸார்ட்டில் தான் நடக்கும். இந்த தடவை, VGP-கோல்டன் பீச்சீல் நடத்தலாம்னு சாமி (எம்.டி) வரம் குடுக்க, பூசாரியும் (HR) தலையசைக்க, கும்பமேளாவுக்கு நாள் குறிக்கப்பட்டது.

இந்த போட்டி, அந்த போட்டினு பல போட்டிகள் இருந்தாலும், எல்லார் கண்ணும் பாட்டு போட்டி மேல தான். விஷயம் இருக்கு அதுல.
கிட்டத்தட்ட, முக்கால் வாசி பேர், பாத்ரூம் பாடகர்கள், எங்கள் எம்.டி உட்பட. தங்கள் பாடும் திறமையை நீரூபிக்க இதை விட ஒரு நல்ல சந்தர்ப்பம் வராதுனு எல்லாருக்கும் புரிஞ்சு போச்சு.
எனவே பாட்டு போட்டியை
1) தனி திறமை
2) கூட்டத்தோடு கோவிந்தானு 2 விதமா பிரிச்சா.

100+ நபர்களை 8 டீமா பிரிச்சா.

ரொம்ப தில் உள்ளவர்கள் மட்டும் தனி திறமைக்கு நான் தயார்!னு மார் தட்டினா.
பங்க்ஷனுக்கு 2 நாளைக்கு முன்னரே கச்சேரி களை கட்ட தொடங்கியது.
எம்.டி.யும் ஒரு டீம்ல இருந்ததால், ஆபிஸ்ல 2 நாளைக்கு ஒரு வேலையும் நடக்கலை.

மேனேஜர் யாராவது தப்பி தவறி பிராஜக்ட் ஸ்டேடஸ் கேட்டா, "அவன நிறுத்த சொல்லு! நான் நிறுத்தறேன்"னு நாயகன் டயலாக் பேச ஆரம்பிச்சுட்டானுங்க எங்க பசங்க.

என்ன பாட்டு பாடலாம்?னு ஒரு பெரிய ஆராய்ச்சியே நடந்தது.
எம்.டி டீம், உஷாரா, "ரண்டக்க! ரண்டக்க!" பாட்டை காப்பி ரைட் வாங்கி விட்டது. 2 நாளைக்கு எம்.டி ரூம்லேயே, ஒரே ரண்டக்க! ரண்டக்க! பிராக்டிஸ் தான்.

இதுல சில டீம், "நாங்க விழா மேடையில தான் பாட்டை அறிவிப்போம்!"னு ரொம்ப ரகசியமா பிராக்டிஸ் பண்ண ஆரம்பிச்சுட்டா.

எனக்கும் ஒரு டீம் வந்து சேர்ந்தது. டீம்ல ஒரு லேடி மெம்பர் கூட கிடையாது. பொதுவா, கேள்ஸ் குரல் கும்பல் கோரஸ்ஸுக்கு எல்லாம் நன்னா இருக்கும்.

அது மட்டும் இல்லை, என் டீம்ல சொல்லி வெச்ச மாதிரி எல்லா பேரும், நாங்க பாத்ரூம்ல மட்டும் தான் பாடுவோம்!னு சத்தியம் பண்ரா. இதுக்காக, விழா மேடையில் தோட்ட தரணியை கூப்பிட்டு பாத்ரூம் செட்டா போட முடியும்? அப்படியே போட்டாலும், நாங்க குளிச்சுண்டே தான் பாடுவோம்!னு சொன்னா என்ன பண்றது?

சரி, டீமுக்கு தலைவரா போயிட்டோம், நாம தான் சமாளிக்கனும்! அதோட மட்டும் இல்லை, நாம தான் மார்கழி மாத பஜனையில் எல்லாம் பாடி இருக்கோமே! நம்ம பாட்டை மெச்சி, எக்ஸ்ட்ரா பொங்கல் எல்லாம் தந்தாளே!னு ஒரு அசட்டு தைரியத்துல, நான் பாத்துக்கறேன்!னு சொல்லிட்டேன்.

என் கோஷ்டியும், "தல! நீ அப்டியே முன்னால பாடிட்டே போ தல! நாங்க பின்னாடியே, லல்லல் லா பாடிட்டே வரோம் தல!"னு கைப்புள்ளையை ஏத்தி விட்ற மாதிரி ஏத்தி விட்டானுங்க.
அடுத்து, என்ன பாட்டு பாடலாம்னு ஒரே யோசனை.

இவனுங்க லல்லல் லா மட்டுமே பாடனும்னா, அது கண்டிப்பா விக்ரமன் & S.A.ராஜ்குமார் பட பாடல்கள் தான். ஏன்னா, அவர் படத்துல தான், முதலில் ஆண் குரலில் ஒரு பாட்டு வரும், பின் அதே பாட்டு பெண் குரலில் வரும். பின் ஆண்,பெண் ரெண்டு பேர் குரலிலும் அதே பாட்டு வரும். அந்த பாட்டோட பல்லவி மட்டும்
"லல்லல்லா லாலே லல்லல்லா!"னு படம் முழுக்க வரும். (ரோஸாப்பூ சின்ன ரோஸாப்பூ!னு நீங்க பாடினா, அதுக்கு நான் பொறுப்பில்லை)

தியேட்டரிலிருந்து,வீட்டுக்கு போய் ஒரு வாரம் வரைக்கும் நம்ம காதுல ஒரே லல்லல்லா தான் கேட்கும்.
ஆகவே, அப்படிபட்ட பாட்டு எது?னு நெட்டுல தேடினோம்.(இதுக்கு தானே ஆபிஸ்ல நெட் கனக்க்ஷன் எல்லாம்!)

மத்த டீம் எல்லாம் வேட்பாளர் பட்டியல் அறிவிச்சு, பிராக்டிஸ் எல்லாம் பண்ணி பின்னி பெடலெடுக்க ஆரம்பிச்சுட்டானுங்க.

பாத்ரூம் பாடகர்கள் எல்லாம் சரியான மூடு வரணும்னு கும்பல் கும்பலா ஒரே பாத்ரூமுக்குள்ள போயிண்டு, "ரண்டக்க! ரண்டக்க!"னு பாடி பிராக்டிஸ் பண்ணி பக்கத்து பாத்ரூமுக்குள்ள போறவாளை பயமுறுத்த ஆரம்பிச்சுட்டா.

இது போதாதுனு,
"வருது! வருது! விலகு! விலகு! வேங்கை வெளியே வருது!!"னு தனி தவில்கள் உபத்ரவம் வேற! (ரெஸ்ட் ரூம்ல பாடற பாட்டா டா இது?னு மத்தவங்க மொத்திட்டானுங்க.)

எங்களுக்கு,ஒரு பாட்டும் திருப்திகரமா இல்லை. போட்டிக்கு 2 நாள் தான் இருக்கு.

"என்ன தல, ஆட்டத்துல நாம இருக்கோமா, இல்லையா? ஜெய்காட்டியும் பரவாயில்லை, டெபாசிட்டே இழந்துடுவோம் போலிருக்கே!"னு என் டீம்காரர்களே சந்தேகபட ஆரம்பித்து விட்டனர். இது போதாதுனு எதிர் கட்சிகாரர்களின் நக்கல் வேற!

இந்த நிலையில் தான், நச்சுனு அந்த பாடல் நினைவுக்கு வந்தது.

அது எந்த பாடல்னு அடுத்த போஸ்ட்டுல பார்ப்போமா?

ஓ! பார்ட்டி, நல்ல பார்ட்டி தான்!

நான் சென்னை தரமணியில் உள்ள ஒரு கம்பெனியில் வேலை பார்த்த போது நடந்த நிகழ்வு இது.

பிராஜக்ட் மேனேஜர், பிராஜக்ட் டெலிவரி நெருங்குகிறதுனு ஏதோ அவர் மனைவி டெலிவரி டேட் நெருங்குவது போல கிட்டத்தட்ட 4 டீம்களை சொடுக்கி விட்டு கொண்டிருந்தார்.

கல்யாணமானவர்கள் எல்லாம், 6.30 மணிக்கு, "சந்தைக்கு போனும், ஆத்தா வைய்யும்"னு என்னை மாதிரி பேச்சுலர் அப்பாவி பசங்க (இ.வா பசங்க) தலையில மிச்ச வேலைகளை கட்டி விட்டு, நைசா கம்பி நீட்டிடுவாங்க.

நாங்களும், நைட்டு லேட்டா கிளம்பினா, கம்பேனி செலவுல சரவண பவன் பிரியாணியும், சப்பாத்தி, சென்னா மசாலா சாப்டலாம்னு சப்பு கொட்டிண்டு மாங்கு மாங்குனு வேலை பார்த்தோம்.
ஒரு வழியா, கிளைன்டுக்கு சொன்ன தேதியில டெலிவரியும் பண்ணிட்டார் அந்த புண்ணியவான்.
ஏதோ தும்பா ஏவுதளத்துலேந்து இன்சாட் 2-D விட்ட மாதிரி ஆகாசத்துக்கும் பூமிக்குமா குதிச்சார் அந்த மகானுபாவர்.

எம்.டி. ரொம்ப அப்பாவி (என்னை மாதிரி). வெளுத்தது எல்லாம் பினாயில்னு நினைப்பவர்.
20 நாள் கழிச்சு கிளைன்ட் காறி துப்ப போறான் என்ற விஷயம் எங்களுக்கு தனே தெரியும்!

உழச்சு, உழச்சு ஓடா தேஞ்ச எங்களுக்கு, கிண்டி-கதிப்பாரா கிட்ட இருக்கற அந்த 5 ஸ்டார் ஓட்டலுக்கு மதியம் லஞ்சு ஏற்பாடு ஆச்சு.
நம்ம பசங்களும், "ஓ சாமி! சோறு போடறாங்க, சோறு!"னு அவனவன் முந்தின நாள் நைட்டுல இருந்தே சாப்டாம ஏகாதசி விரதம் அனுஷ்டிக்க ஆரம்பித்து விட்டனர்.

எல்லாரையும் ஒரு பஸ்ல ஏத்தி, பாட்டு எல்லாம் போட்டு கூத்தடிச்சுண்டே போய் சேர்ந்தோம்.
வீரப்பனுக்கு ஒன்னு விட்ட ஓர்படி பையன் மாதிரி மீசை வச்சுண்டு, சும்பன், நிசும்பன் மாதிரி வாசல்ல இருந்த இரண்டு செக்யூரிடிகளை பார்த்ததும், "சார்! பில்லுக்கு போதுமான பணம் எல்லாம் கொண்டு வந்து இருக்கேளா?"னு என் டவுட்டை கிளியர் பண்ணின்டேன்.

ரிஷப்ஷன்ல சோக்கா ஒரு கிளியை போட்ருந்தா. விமான பணிபெண்கள், ரிஷப்ஷனிஸ்ட், இவாளெல்லாம் இதுக்குனே பிரம்மா படைப்பார் போலிருக்கு.
அடடா! என்ன நளினம்!, என்ன இங்லிபீஸு!, எங்க பசங்க வாயிலேர்ந்து ஜொள் ஆறு கரை புரண்டு ஓடியது.

என் நேரம், என் அப்பாவின் நண்பர் அங்கு வந்து இருந்தார். அதனால, ரொம்ப பவ்யமா இருந்தேன். என்னடா, ஆபிஸுக்கு போகாம இங்கே என்ன பன்ற?னு விசாரிப்பு. ஆபிஸ்லேர்ந்து தான் கூட்டீண்டு வந்தானு அவருக்கு புரிய வைத்தேன்.

விவரமா சொல்லலைனா, ஊருக்கு போய், "உன் பையன் 10 தடிப்பசங்களோட ஓட்டல், ஓட்டலா சுத்திண்டு இருக்கான். கூட ஏழு, எட்டு குட்டிகள் வேற!னு கொளுத்தி விடுவார் அந்த மகானுபாவர்.

அதுக்குள்ள பசங்க எல்லாம் கிளி பேச்சு கேக்க போயிட்டானுங்க.
லிப்ட் எங்கே இருக்கு?ங்க்றான் ஒருத்தன்.
லிப்டுக்கு சுவிட்ச் எங்கே இருக்கு?னு பஸ்ட் கியர் போட்டு தூக்கறான் இன்னொருத்தன்.

இப்படியாக கடலை சாகுபடி ஏக்கருக்கு 100 கிலோவை தாண்டி விட்டது.
ஒரு வழியா சாப்பிட அழைப்பு வந்தது.

சாப்பாடு பபே முறை. முதல்ல சூப் வந்தது. வெஜுக்கு எல்லாம் தக்காளி சூப், மத்தவாளுக்கு எல்லாம் சிக்கன் சூப். அதயே, மாரியம்மன் திருவிழா கூழ் மாதிரி ஆளுக்கு அரை லிட்டர் குடிச்சானுங்க. ஒருத்தன் பழக்க தோஷத்துல, "தொட்டுக்க ஊறுகாய் இல்லையா?'னு உளறி விட்டான்.

கர்மம்!னு மேனேஜர் தலையில அடிச்சுண்டார்.

அடுத்து, கார்கில் போருக்கு போற மாதிரி ஒரு கூட்டம், பந்திக்கு முந்தியது.

நான்-வெஜ்ஜுக்களுக்கு சரியான வேட்டை.

ஒரு படத்துல விவேக் சொன்ன மாதிரி, ஓடறது! ஓடறது போடறது!! பறக்கறது, நீந்தறது, எல்லாம் இருந்தது. மீன்ல இத்தனை வகை இருக்குனு எனக்கு அன்று தான் தெரிஞ்சது.

"சரக்கு வெச்சுருக்கேன்!
இறக்கி வெச்சுருகேன்!"னு அழகு காட்ற மீனாவை தான் நமக்கு தெரியும்.

சொன்ன நம்ப மாட்டீங்க, அந்த 30 - 35 பேர்ல 2 பேர் தான் வெஜ். நானும், என் டீம் லீட் (அய்யங்கார் வீட்டு அழகு). என்னை அவங்க சொந்த தம்பி மாதிரி பாசம் காட்டுவாங்க.

பாவப்பட்ட வெஜ்ஜாகிய எங்களுக்கு பிரைட் ரைஸ், பரோட்டா, கோபி, தயிர் சாதம் தான்.
அவனவன் பிளேட்டுல எல்லா ஐட்டங்களும் ரொம்பி வழிஞ்சது. காடை இல்லையா?னு ஒரு பீடைக்கு ரொம்ப குறை.

சில பேர் குடும்பம், குட்டி எல்லாம் அழைச்சுண்டு வந்திருந்தா. எங்க மேனேஜர், அவர் மனைவியை அழைச்சுண்டு வந்திருந்தார்.
எனக்கு ஒரு பிரண்ட் இருக்கான். கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு பிறந்து இருந்தானா வாலோடு பிறந்து இருப்பான். அவ்ளோ சேட்டை.
எங்க மேனேஜர் தீவிர நயன் தாரா ரசிகர். அவர் ரிங்க்டோன் கூட அய்யா படத்துல வர "ஒரு வார்த்தை சொல்ல" பாட்டு தான்.
என் பிரண்டு தன் வேலையை காட்ட ஆரம்பிச்சான். மெதுவா என் மேனேஜர் கிட்ட போய், "சார்! ஒரு ஷூட்டிங்க் முடிஞ்ச்சு, ரெஸ்ட் எடுக்க நயன் தாரா இந்த ஓட்டலுல தான் தங்கி இருக்காளாம்"னு கொளுத்தி போட்டான். அவ்ளோ தான்! மேனேஜர், சீதையை தேட புறப்பட்ட அனுமார் மாதிரி துள்ளி குதிச்சு ரிஷப்ஷனை நோக்கி ஓடிட்டார், அதுவும் அவங்க மனைவிட்ட ஒரு வார்த்தை கூட சொல்லாம.

பிரண்டு, மெள்ள மேனேஜர் மனைவியிடம் மேற்படி விஷயத்தை சொல்லி(கொளுத்தினு வாசிங்கோ), நாரதர் வேலைய காட்டிட்டு வந்துட்டான்.

இது ஒன்னும் தெரியாம, மேனேஜர், என் பிரண்டு கிட்ட வந்து, "என்னப்பா! நயன் தாரா எல்லாம் தங்கலைனு சொல்றாளே அந்த ரிஷப்ஷன் குட்டி"னு அப்பாவியா கேட்டார். பிரண்டு சளைக்காம, அப்படி தான் சார் அவ சொல்லுவா! நீங்க ரூம் பாய் கிட்ட விசாரிங்க!னு ஏவி விட்டான்.
இவரும், தன் முயற்சியில் சற்றும் சளைக்காத விக்ரமாதித்தன் மாதிரி கிளம்பிட்டார். ஆனா வேதாளம் மாதிரி அவர் மனைவி, வழியிலேயே மடக்கிட்டா.

அப்புறம் என்ன, ஒரு 10 நிமிஷத்துக்கு மேனேஜருக்கு ரண்டக்க! ரண்டக்க!! ரண்டக்க!!
தான்! லட்சார்சணை பலமா இருந்தது.

வெஜ்ஜுக்கு இவ்வளவு தான் ஐட்டங்களா?னு நான் விரிவாக கஸ்டமர் கேரில் குமறி விட்டேன். அதற்கு பலன் 2 நாள் கழித்து கொரியரில் அந்த ஓட்டல் கஸ்டமர் கேர் மேனேஜரிடம் இருந்து ஒரு கடிதமும், 2 பேருக்கான டின்னர் கூப்பனுமாக(60% discount) வந்தது.

அஸின் வெளி நாடு ஷூட்டிங்க் போயிருப்பதால், டின்னர் சாப்பிட வர முடியாமைக்கு வருத்தம் தெரிவித்து போன் பண்ணினா. (kutti, note the point)
ஐஸ் குட்டி போன்ல ஒரு பாட்டம் அழுதே விட்டாள். சமாதானம் படுத்துவதற்குள் போதும், போதும்னு ஆகி விட்டது.

எனவே கூப்பனை, பவ்யமா, என் மேனேஜர் கிட்ட குடுத்துடேன்.

லூஸா டா நீ?னு நண்பர்கள் கத்தினார்கள்.

விஷயம் இருக்கு இதுல, வேடிக்கை பாருங்க!னு சொல்லிட்டேன்.
அடுத்த மாதம், சுட சுட ஒரு இன்க்ரிமன்ட் வந்தது.
ஷத்ரியன் இல்லைடா நீ, சாணக்யன் டா!னு புகழ்ந்து விட்டு,ட்ரீட் என்ற பெயரில் என் கழுத்தில் மாலை போட்டு, மஞ்சள் தண்ணி தெளிச்சு, வெட்டி விட்டனர்.

பின் குறிப்பு: he hee,என் பிரண்டுக்கு, அந்த நாரதர் ஐடியாவை குடுத்தது நான் இல்லீங்கோ! நம்பிடீங்க தானே?

Applying Thoughts

முன்குறிப்பு: இந்த சம்பவம் நடந்து ஒரு மாதம் இருக்கும். சுட சுட பதிய முடியலை.

ஒரு நாள் காலை ஆபிஸுக்கு வந்ததும் வராததுமா, அவசரமா பத்ரகாளியிடமிருந்து(my team lead) அழைப்பு.
பத்ரகாளியின் திருவிளையாடல்களை அறிய read
Part-1 and
Part-2

என்னடா, நாம இப்போதைக்கு ஒரு சேட்டையும் பண்ணலையே, எதுக்கு கூப்படறா?னு யோசனையோடு போனேன்.

உக்காச்சுகோ அம்பி!னு ரொம்ப பாசம சொன்னா. சரி! எதோ குஷியான மேட்டர் தான்னு முடிவு பண்ணினேன்.

என் குழந்தைக்கு ஒரு வயசு ஆறது. மொட்டை போடனுமாம்.

நல்ல விஷயம் தானே? (அய்யோ! மொட்டைக்கு மொய் எழுதனுமா?)

சொந்த ஊரு, ராஞ்சில தான் போடனும்னு என் மாமியார் கண்டிப்பா சொல்லிட்டா. அவள் ரொம்ப பொல்லாதவள். சொன்னா, சொன்னது தான்.

(மனசுக்குள்ள,"உனக்கே ஆப்பு அடிக்க ஒருத்தி இருக்காளா?")

நான்,"பெரியவங்க சொன்னா அதுல ஒரு அர்த்தம் இருக்கும்". கண்டிப்பா சொந்த ஊருல தான் தான் மொட்டை போடனும்.

(கடுப்போட) சரி, சரி,15 நாள் லீவுல போரேன் அம்பி. நீ சேட்டை பண்ணினாலும், வேலைல கெட்டி. நீ தான் டீமை பாத்துக்கனும். ஒழுங்கா செய்வியா?

நீ உக்காந்த சீட்ல நானா? சிங்கம் உக்காந்த சீட்ல சுண்டலியா? எப்படி? எப்படி மா? வேணும்னா உன் பாத ரட்சகைய குடுத்துட்டு போ மா! நான் பரதன் மாதிரி ஆட்சி நடத்துரேன்னு ஐஸ் மழை பொழிஞ்சேன்.

சிரிப்போடு, சரி, சரி, இந்த மேட்டர டீம்ல இப்பவே டமுக்கு அடிக்க வேன்டாம். சரியா?
சரி, சரி...

ஒரு வழியா, பத்ரகாளி next day ஊருக்கு போயிட்டா...

எனக்கு அக்னி நட்சத்திரம் ஜனகராஜ் மாதிரி, "பத்ரகாளி (தங்கமணி) ஊருக்கு போயிட்டா!னு கத்தனும் போல இருந்தது..

அடுத்த நாள் காலையில, அவசரமா என் கேபினெட்ட(டீமை) Team மீட்டிங்க்!னு சொல்லி கூட்டினேன்.
ஒரு குஷியான மேட்டர் சொல்ல போரேன், நான் சொல்லி முடிச்சதும் யாரும் விசில் எல்லாம் அடிக்க கூடாது, சேச்சி, உனக்கு தான் மா!

சேச்சி நன்னா விசில் அடிப்பா. அவ அடிச்சா, பாலக்காடு வரைக்கும் கேக்கும். என் மண்டையில குட்டி, குட்டி எனக்கு அவ தான் விசில் அடிக்க சொல்லி தரா. கொஞ்சம் தேறிருக்கேன்.
என் டீம்ல எல்லாம் சரியான வானரங்கள்! (என்னையும் சேர்த்து தான்). மீட்டிங்னு எல்லாரையும் கூட்டினா, சேர்ல ஒக்காச்சுகாம, டேபிள ஏறி உக்காரும். அதான் ஒரு முன்னெச்சரிக்கை அறிவிப்பு.
பக்குவமா, விஷயத்தை போட்டு உடைத்தேன்.
சொல்லி முடிச்சதும், உய்ய்ய்ய்ய்னு ஒரு விசில் பறந்தது. யாருனு பார்த்தா, பெங்காலி ரசகுல்லா. ரெண்டு வெண்டைக்காய்களை (he hee, ladies fingers = விரல்களை) மடக்கி வாயில் வைத்து நச்சுனு விசில் அடிச்சா.
அடிச்சுட்டு, லைலா மாதிரி ஒரு சிரிப்பு வேற. அவளை நான் எதுவும் சொல்ல மாட்டேன். பாவம், தாய் இல்லா குழந்தை. அவ ஆத்துல எது நடந்தாலும், ஓடி வந்து என் கிட்ட தான் யோசனை கேப்பா.
அவ ஆத்து வேலைகாரி பாலம்மா வேலைய விட்டு நின்னுட்டா, அவ செல்ல நாய்குட்டி அவ பெட்டுல உச்சா போயிடுத்துனு சொல்லின்டே போகலாம். நானும், அறிவுப்பூர்வமா, பாலம்மா போனா என்ன, ஒரு நாகம்மாவை சேத்துக்கோ, உன் நாய்குட்டிக்கு snuggy pad கட்டி விட்டுடுனு யோசனை வாரி வழங்குவேன்.

சரி, இந்த வானர கூட்டத்திடம் வேலை வாங்கனும்னா டகால்டி வேலை காட்டி தான் முடியும்னு எனக்கு தெரியும். அதனால, ஒரு அறிவிப்பு செய்தேன்.

எல்லாரும், ஒழுங்கா வேலைய முடிச்சா, லஞ்ச் முடிஞ்சதும், கேம்ஸ் ஷோ எல்லாம் நடத்துவேன். சரியா?னு ஒரு பிட்ட போட்டேன்.

பிரமாதமான வரவேற்பு. உடனே, என்ன கேம்ஸ் எல்லாம் நடத்தலாம்னு கூட்டம் சிந்திக்க ஆரம்பிச்சது.

ஒரே குரல்ல, எல்லாரும் அந்தாக்க்ஷரினு கத்தியது. அந்த ஏரியாவுல நான் கொஞ்சம் வீக். தமிழ் பாட்டுனா பொளந்து கட்டிடலாம்.
ஆனா, இங்க எல்லாம் "சனம், மனம்,தீவானா,இஷ்க்,பிஷ்க்னு இந்தி பாட்டுனா பாடும்!"

நமக்கு, "ரூப் தேரா மஸ்தானா!" (அதுவும் முதல் 4 வரி) தான் தெரியும். நாம பெப்பரபேன்னு வாய தான் பாத்துண்டு இருக்கணும்.

செல்லாது! செல்லாது!னு நான் தீர்ப்பு சொன்னா " நாட்டாமை, தீர்ப்பை மாத்தி சொல்லு! இல்ல, தலைய எடுத்துருவோம்"னு மிரட்டல் விடுகிற கூட்டம் இது. அரை மனசா சரினு சொல்லிட்டேன். ரசகுல்லா டீம்ல நான் சேர்ந்து கொன்டேன். (அவ இதுல கில்லாடி).

அப்புறம், "ரிங்கா ரிங்கா ரோஸஸ்", தம்ஷராட், Ad-act, குரல் வாக்கெடுப்பு மூலம் நிறைவேறியது.

நானும் என் பங்குக்கு, "குலை குலையா முந்திரிக்கா" கேம்ஸை முன்மொழிந்தேன்.

அப்படினா என்ன?னு எல்லாரும் கேட்டா. ஆட்ட விதிகள் எல்லாம் சொன்னவுடன், எல்லாருக்கும் ரொம்ப பிடிச்சு போச்சு. இப்பவே ஒரு ட்ரயல் பாக்கலாமா?னு ஒரு கூட்டம், தோள் தட்டியது. சரி தான்! கிழிஞ்சது க்ரிஷ்ணகிரி!னு ரொம்ப கஷ்டப்பட்டு மதியம் வரை பொறுத்திருக்க சொன்னேன்.

எல்லா பிராஜக்ட் வேலைகளையும், சரி சமமா, எல்லாருக்கும் அஸைன் பண்ணிட்டு, இருக்கருதுலயே கஷ்டமான வேலையை எனக்கு எடுத்துக் கொண்டேன்.

அது தானே ஒரு நல்ல தலைக்கு அழகு! அது என்ன வேலைனு சொல்ல மறந்துட்டேனே! பிளாக் எழுதற/படிக்கற வேலை தான் அது! ( நீங்க காறி துப்புவீங்கனு எனக்கு தெரியும்)

ஒரு வழியா, டீம் மீட்டிங்க் முடிவடைந்தது!னு சொல்லி சங்கத்தை கலைத்தேன். இவ்ளோ கூத்து நடந்தும், பெரிய தலைகள் எல்லாம் அவா, அவா கேபினை விட்டு வெளியே வரவேயில்லை. அவாளும் என்னை மாதிரி பிளாக் எழுதரா போலிருக்கு!

என் டெக்னிக் நல்லவே வொர்க்கவுட் ஆச்சு. இத முடிக்க 2 நாள் ஆகும்னு டகால்டி காட்டும் பசங்க எல்லாம் அரை நாளுல முடிச்சுடாங்க. எப்பவுமே ஓப்பி அடிக்கும் குல்டி ஜிகிடிகள் எல்லாம் 2 நாள் வேலையை சேர்த்து முடிச்சுடுத்து.

அப்புறம் என்ன, மதியம் லஞ்ச் முடிஞ்சதும், ஒரே கூத்து தான்.

இத பாத்துட்டு, பக்கத்து டீம்ல பல பேர் (ஜிகிடிகள்னே வாசிக்கலாம், தப்பில்லை), எங்களையும் ஆட்டதுல சேர்த்துக்க சொல்லு!னு சின்ன புள்ள தனமா காங்கிரஸ் மாதிரி ரசகுல்லா மூலமா என்னிடம் தூது விடும் படலம். (ரசகுல்லா விடு தூதுனு புற நானூறுல ஒரு கவிதை வரலாம் எதிர்காலத்தில், யாரு கண்டா!)

எதுனாலும், யாருனாலும், நான் பொது குழுவை கூட்டி தான் ஒரு முடிவு எடுப்பேன்னு பந்தாவா சொல்லிட்டேன்.

ஆட்டம் ரொம்ப சுவாரஸ்யமா நடந்துண்டு இருக்கும் போது, பத்ரகாளியிடம் இருந்து போன். பிராஜக்ட் எப்படி போகுதுனு விசாரிப்பு. சூப்பரா போகுது தாயே! ஒன்னும் அவசரம் இல்லை, உன் கொழந்தைக்கு மொட்டை அடிச்சு, மறுபடி முடி வளர்ந்ததுக்கு அப்புறமா நீ வந்தா போதும், அவசரப்பட்டு பிளைட்டுல எல்லாம் வந்துடாதே! ரயிலுல வந்தா போதும்!னு பவ்யமா சொல்லிட்டேன்.

Ofcourse, we are not doing anything against our company policy. Yeeh, we are just "Applying thoughts".

Tagged By Gops & Shree

As i mentioned in my prev post, went for a break to madurai (4 days - G'pa & ma home) & kallidai (in t'veli dt to see my parents after 5 months)
athukulla Pasamudan Gops & Shree tag pannitaanga.. (nalla irunga rendu perum)

sari, in the mean gapula, official matteraa chennai visit vera irunthathu. so 2 days in chennai. sema suthifying. actually i was thinking of a bloggers meet at chennai. (Aama inga bng'lre la kizhuchaachuu, intha ammu vaye meet panna mudiyalai).

but coz of no plans, let me leave it this time. next time, we'll plan and organise in gud manner. enna makalee ok vaa? (i guess, many pple from our circle r in chennai except gops, shree, usha, arjun)..

1.Grab the book nearest to you, turn on page 18 and find line 4.
Ans. No book here, (I’m from web café)

2.Stretch your left arm out as far as you can.& catch air?
Ans. Yeeh, I got it. But near by person looks at me differently. Gr..rrr.

3. What is the last thing you watched on TV?
Ans. News

4. Without looking, guess what time it is?
Ans. 2.35 PM

5.Now look at the clock, what is the actual time?
Ans 2.40 PM

6. With the exception of the computer, what can you hear?
Ans. Fan sound. (A/c out of order in this café. Another Gr..rrr)

7.When did you last step outside? What were you doing?
Ans. By 1.35 pm to Jeyachandran stores for a jeans. just did window shopping

8.Before you started this survey, what did you look at?
Ans. He hee, people watching (site adichufying). where did these all gals went..? suthaa wasteee...

9.What are you wearing?
Ans. Tshirt and denim blue jeans

10.When did you last laugh?
Ans. at 12 pm in my old company at Taramani

11.What is on the walls of the room you are in?
Ans. That stupid (out-of-order) A/C.
12.Seen anything weird lately?

Ans. People are mad on shopping at ranganathan st.

13.What do you think of this quiz?
Ans. quiz??. Gr..rrr

14.What is the last film you saw?
Ans. Thirupachhi (in the bus travel at nite) oreeeee kothhuuuuu.

15. If you became a multimillionaire overnight, what would you buy?
Ans. A beautiful saree (silk cotton – Maroon colour) for my mother. (namiteenga thaneee 

16.Tell me something about you that I dunno
Ans. Enathaee solvenuga?

17.If you could change one thing about the world, regardless of guilt or politics, what would you do?
Ans. stop spitting in public places. (chennai pple aniyayathukku thuparaanga)

18.Do u like to Dance?
Ans. Very much. (Asin kooda sernthu adinaaa superaaa irukkum, hope arjuna and kutti won’t object or restrict Asin )

19. Imagine your first child is a girl, what do you call her?
Ans. Aparajithaa.. (konjam over speedaaa thaan porenoo?)

20 Imagine your first child is a boy, what do you call him?
Ans. Aparajith

21.Would you ever consider living abroad?
Ans. Deeply thinking of all pros and cons.

22.What do you want GOD to say to you when you reach the pearly gates?
Ans. So kind of U.

வாழ்க ஜனநாயகம்!

வர வர தமிழ்நாடு லன்டன் மாதிரி ஆகி விட்டதோனு எனக்கு தோனறது. அங்க தான், 2 கட்சி மாறி மாறி ஆட்சிக்கு வரும். இங்கேயும் அப்படி தானே நடந்துன்டு வரது?

மொத்தம் 16% வோட்டு வாங்கி இருக்கார் கேப்டன், அதுவும் தில்லா,தனியா நின்னு. இந்த சதவிதம் தேசிய கட்சினு பீத்திக்கர காங்கிரஸ் கூட வாங்கலை.

சரி, இப்போ அடுத்த முதல்வரின் நன்றியுரையை வாசிங்கோ.

சிறு நரி கூட்டம் ஒன்று, சில காலம் கொக்கரித்து வந்தது. சிங்கம் ஒன்று வருகுது பார்!னு என் தம்பியே நல்ல பாடம் புகட்டினாய்! அக்கூட்டத்துக்கு பாடை கட்டினாய்!

2 ரூபாய்க்கு அரிசி தருவேன் உனக்கு என்று நான் சொன்னதை நம்பி வாய் பிளந்தாய், தம்பி அது உனக்கு வாய்க்கரிசியடா!

வெறும் அரிசி தானா? என்ற உன் ஏக்கம் எனக்கு புரிகிறது. சாம்பார், ரசம், பொறியல், கூட்டு எல்லாம் என் கூட்டணி கட்சிகள் பறிமாறும்! ஊறுகாயை மருத்துவர் பறிமாறுவதாக வாக்களித்து உள்ளார். கவலை கொள்ளாதே!

கலர் டிவி தருவேன் என்றேன். தம்பி, மற்ற தரமற்ற நிகழ்ச்சிகளை பார்த்து உன் மனதை திரிந்து கொள்ளாதே!
என் பேரனின் சன் டிவி மட்டும் பார்!
திராவிடம் வளர்!. இமயம் தொடு!
அதில் நம் கட்சி கொடி நடு!

இதை தான் நமது அறிஞர் அண்ணா அன்றே சொன்னார்,
"பிகருக்கு தெரியுமா பெருங்காய வாசனை?
ஜிகிடிக்கு தெரியுமா ஜிஞ்சர் வாசனை?" என்று!

இனி நமது பேச்சு, முழுமூச்சு எல்லாம் நமது அருமை புதல்வன், பட்டத்து இளவரசன் ஸ்டாலினை ஆட்சி கட்டிலில் அமர்த்துவதே!
இது தான் உனது ஆசை, லட்சியம், நமது கட்சியின் கொள்கை என நான் சொல்லவும் வேண்டுமோ?

தாத்தா, என்னை மறக்கலாமா? என எனது பேரன், "உலக தகவல் தொடர்பே"! என்று உன்னால் புகழப்பட்ட வீரன், விவேகன், என் மறுமகன் மாறனின் தவ புதல்வன், தயாள குணம் படைத்தவனாம் தயா நிதி மாறன் அழுவது கண்டு உன் மனம் விம்மும் என நான் அறிவேன்.

எனவே தான் சுழற்சி முறையில், மகன், பேரன் என்ற முறையில் ஆட்சி அமைக்கலாம் என்ற உன் முடிவை, என் தலையாய கடமையாக மேற்கொள்ள போகிறேன்.

பேத்தியும் வர வேண்டுமென கட்சி செயற்குழு கூட்டம் தீர்மானம் இயற்ற உள்ளது.
கழக கன்மணியே! உனக்கு நன்றாக தெரியும், நான் என்றுமே கட்சி செயற்குழுவுக்கு கட்டுப்பட்டவன் என்று!

மகிழ்ச்சி கொள்! மறக்காமல் எனது மடல்களை படித்து உன் பொது அறிவை வளர்த்து கொள்! IAS வினாத்தாள்களில் கூட அதிலிருந்து தான் கேள்விகள் வருகின்றன.

வாழ்க நம் கட்சி! வாழ்க நம் குடும்பம்!!

இனி புதிய ஆட்சியாளர்கள் எப்படி பங்கு பிரிச்சுப்பானு பார்க்கலாம்!

1)வழக்கம் போல பேராசிரியர் அன்பழகனுக்கு கல்விதுறையோ, இளிச்சவாய்துறையோ போகும். (உருவாகலாம், யாருக்கு தெரியும்?)

2)தம்பி "துச்சாதனன்" துரை முருகனுக்கு வளம் கொழிக்கும் பொதுப்பணி துறை. (ஆனா பாதி பங்கு உரிய இடத்துக்கு போய் சேரும்!)

3)"தியாக செம்மல்" பழனிவேல் ராஜனுக்கு சபா நாயகர் பதவி. (இலவசமாக சின்சா ஒன்று வழங்கப்படும்).

4)"கழக போர் வாள்" பொன்முடிக்கு போக்குவரத்து துறை. (தினப்படி வசூலை வாரிக் கொண்டு வர கண்டக்டர் பை ஒன்று வழங்கப்படும்)

5)நிதிதுறை, நீதித்துறை, காவல்துறை, கல்லா துறை,வசூல் துறை, நாமம் போடும் துறை, அல்வா துறை எல்லாம் முதல்வர் பொறுப்பில்.

இப்போழுதே சில காவல் துறை, IAS அதிகாரிகள் பெட்டி படுக்கை எல்லாம் கட்டி வைத்தால் நல்லது. எப்படியும் குரு பெயற்ச்சிபடி இட மாற்றம், உத்தியோக மாற்றம், எல்லாம் வர போகுது. தண்ணி இல்லாத காடு எங்கேனு கூகிள் டாட் காமில் தேடவும்.

மற்றபடி, சட்டசபைக்கு, நமது கேப்டன் உஜாலா வேட்டி, சட்டையில் வருவாரா? இல்லை காக்கி யூனிபார்மில், முட்டி வரை தொடும் கோட் அணிந்து வருவாரா?னு சைதாப்பேட்டையில் சாலமன் பாப்பையா தலைமையில் பட்டி மன்றம் நடக்கலாம். சென்னை வாசிகள் தவறாது கலந்து கொள்ளவும்.

பின்குறிப்பு: ஒரு வாரம் லீவு எடுத்து கொண்டு, மதுரை, கல்லிடை எல்லாம் போய் வரலாம்னு இருக்கேன். என் பிளாக்கை பத்ரமா பாத்துகோங்கோ!

பின் பின்குறிப்பு: நாளை (13-May-2006) தனது 7 th மண நாளை கொண்டாடும் என் அருமை அண்ணன் டுபுக்குஅவர்களுக்கு 123 வது வட்டத்தின் சார்பாக இந்த அருமை தம்பி அம்பி, தனது வாழ்த்துக்களை தெரிவித்துக் கொள்கிறான். (மன்னி, நல்லா வெயிட்டா பில்லு தீட்டுங்க!)

Mistress of Spices - a Review

"Persons attempting to find a motive in this narrative will be prosecuted; persons attempting to find a moral in it will be banished; persons attempting to find a plot in it will be shot."- Mark Twain in Adventures of Huckleberry Finn. (thanks Viji)

உழைப்பாளிகள் தினத்தை சிறப்பா கொண்டாடனும்னு முடிவு பண்ணி, முந்தைய நாளே, மிஸ்ட்ரெஸ் ஆப் ஸ்பைஸிஸ்கு டிக்கெட் புக் பண்ணிட்டு வந்துட்டேன்.
மார்னிங்க் ஷோக்கே செம கூட்டம். எல்லாரும் நம்மை மாதிரி உழைப்பாளிகள் தினத்தை கொண்டாடறா போலிருக்கு.

பொதுவாக மருத்துவம், ஆன்மிகம், ஜோதிடம் போன்ற துறைகளில் இருப்பவர்கள், தங்களை அந்த துறைக்கு அர்பணித்து விட வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயம். தனது சொந்த விருப்பங்களை தியாகம் செய்து விட வேண்டும். முன்னாடி அரசியலும் இந்த பட்டியலில் இருந்தது. இப்போ மகன், மறுமகன், பேரன் என குடும்ப அரசியலாகி விட்டதால், அதை நான் சேர்க்க வில்லை.(பொதுவா சொன்னேன் பா!)

சரி, கதைக்கு வருவோம். Chithra divakaruni என்ற பெங்காலிய எழுத்தாளரின் கதையை அப்படியே படமாகிருக்கிறார்கள். கதைப்படி, ஐஸ் நிஜமாவே குழந்தையா இருக்கும் போதே, டெலிபதி என்ற சக்தி இருப்பதால், ஒரு கொள்ளை கூட்டம் ஐஸின் பெற்றோரை உம்மாச்சிட்ட அனுப்பி விட்டு, ஐஸை கடத்துகிறது. ஆனா, நம்ம ஐஸ் குட்டி நைஸா தப்பிச்சு ஒரு இயற்கை மருத்துவம் போதிக்கும் பாட்டியிடம் வந்து சேர்கிறாள். ஸ்பைஸிஸ் என நம் உபயோகிக்கும் கிராம்பு, இஞ்சி,சுக்கு,மிளகு, பட்டை, சோம்பு, மிளகாய் வத்தல், இவற்றுக்கெல்லாம் அதீத சக்தி உண்டு என அந்த பாட்டி சொல்லி தருகிறார்.

அதோடு மட்டுமல்ல 3 முக்கிய நிபந்தனை இடுகிறார்.
1) ஸ்பைஸிஸை உனது சொந்த உபயோகத்துக்கு பயன்படுத்த கூடாது.
2)பிற மனிதர்கள் உன் உடலையோ, அல்லது நீ பிறரையோ தீண்டக் கூடாது. (ஆகா! பாட்டி, நீ வாழ்க!)
3)ஸ்பைஸிஸ் இருக்கும் (shop)இடத்தை விட்டு, நீ ஜாலியாக,அபிஷேக் பச்சன் கூட எல்லாம் சுத்த கூடாது.(அம்பியோட சுத்தலாம், தப்பில்லை)

குட்டி ஐஸ், வளர்ந்து, பெரிய ஐஸ் குட்டியாகி ஸ்பைஸிஸ் ஷாப் வைக்க அமெரிக்காவுக்கு பறந்து விடுகிறார்.

எங்க ஊர்லயும் தான் ஒரு கடை இருக்கு. கட்டம் போட்ட லுங்கிய முட்டி வரை மடிச்சு கட்டி, வீல் சோப்பு படம் போட்ட பனியன் போட்டு, ஸ்டண்ட் நடிகர் பொன்னம்பலம் சாயல்ல ஒருத்தன் தான் கடையில இருப்பான். "வேற என்ன வேணும்?னு அவன் கேட்கற தொனியிலயே, எனக்கு கதி கலங்கிடும். அம்மா வாங்கிண்டு வர சொன்ன பத்து ஐட்டதுல நாலு ஐட்டம் மறந்துடுவேன். இப்படி ஐஸ் குட்டி கடையில இருந்தா, தினமும் 50 கிராம் கடுகாவது வாங்க கடைக்கு வர மாட்டேனா?

இப்படியாக, நமது ஐஸ் குட்டி ஸ்பைஸிஸ் பஜார்னு ஜம்முனு ஒரு கடைய அமெரிக்காவுல போட்டு, தனது வாடிக்கையாளர்களுக்கு தொண்டாற்றி வருகிறார்.

ஐஸின் சேவைக்கு சில சேம்பிள்கள்:
1) ஒரு காஷ்மீரிக்கு, அவனது எதிர்காலத்துக்கு தேவையான ஆலோசனைகள்.
2) ஒரு நீக்ரோவுக்கு அவனது காதலியை கவர, பூண்டு உபயோகிக்க சொல்லி ஆலோசனை.
3) ஒரு சீக்கிய பயந்தாங்கொள்ளி பையனை திருத்த பட்டை சோம்பு குடுத்து உதவுதல்.
4) வயசான அனுபம் கேருக்கு தனது பேத்தி கன்னா பின்னானு டிரஸ் பண்றாளே!னு, பேத்திய பத்தி ரொம்ப கவலை. இந்தியர்கள் என்ற உணர்வையும் விட முடியாமல், துரைகளின் கலாச்சாரத்தையும் ஏத்துக்க முடியாமல் தவிக்கும் நியாயமான கவலை. எனவே அவரது மன அமைதிக்கும், பேத்திக்கு நல்ல புத்தி வரவும் தேவையான மருத்துவ மூலிகைகள்.

இந்த நேரத்தில், படத்தின் கதா நாயகன் வருகிறான். (1.50 பைசா குடுத்து ஒரு பிளேடு வாங்கி ஷேவ் பண்ணிக்கபடோதோ?) அவனை, என்னால் Heroவா ஒத்துக்கவே முடியலை.
"பூ விழி வாசலிலே"னு ஒரு சத்யராஜ் படம் வந்தது தெரியுமா? அதுல நடித்த தாடிக்கார வில்லன் மாதிரி இருக்கான். சரியான த்ராவை!( நெல்லை வட்டார வழக்கில் சில நல்ல வார்த்தைகள் என் வாயில வருது, கஷ்டப்பட்டு என்னை கட்டுபடுத்திக்கிறேன்).

அந்த தடியன், ஐஸ் குட்டிய சுத்தி சுத்தி வறான். பாவம், ஐஸ் குட்டி, உலகம் அறியா குழந்தை. பாட்டி சொன்னதை எல்லாம் மறக்காமல் உஷாரா தான் இருக்கா.
இருந்தாலும், கைப்புள்ள சொன்ன மாதிரி, "இது வாலிப வயசு!"னு கொஞ்சம் சலனப்படுகிறாள்.இது போதாதுனு அந்த தடியன் அம்மா சென்டிமெண்ட் பேசி அனுதாப அலையை எழுப்பி விடுகிறான்.
ஐஸ் குட்டி,வாடிக்கையாளர்களுக்கு தப்பு தப்பா மருந்து குடுக்கறா.
1) டாக்ஸி டிரைவர் ரவுடிகளால் தாக்கப்படுகிறான்.
2) நீக்ரோவின் காதல் புட்டுகுது.
3) சீக்கீய பையன், தறுதலையாகிறான்.
4) அனுபம் கேர் பேத்தி, ஆத்த விட்டு ஓடி போறா.
5) அந்த த்ராவையோட ஊர் சுத்தினதுனால, ஐஸின் கடை கொள்ளை போகிறது.

இப்போ தான் ஐஸ் தனது தவறை உணர்ந்து, ஒரு முடிவுக்கு வருகிறாள்.

நம்ம தமிழ் படத்துல எல்லா மறுமகளும் சொல்வாளே, "இந்த வீட்டுல,ஒன்னு நான் இருக்கனும், இல்ல உங்க அம்மா இருக்கனும்!" அது போல, ஐஸும், பலசரக்கு கடைய மூடிட்டு,அந்த த்ராவையோட ஒரு நாளாவது வாழனும் (குஜால்சா இருக்கனும்னு படிக்கவும்), இல்லை, மூட்டை முடிச்சோட, இந்தியாவுக்கு கிளம்பிடனும்னு முடிவு பன்றா பரதேவதை.


என் வயிறு பத்தி எறிய, ஐஸ் முதல் முடிவையே எடுக்கறா. மிளகாய்பழ கலர்ல புடவை, காத்தோட்டமா ஜன்னல் வெச்ச, இல்லை,இல்லை கதவே வெச்ச சோளினு சொக்கா டிரஸ் பண்ணிண்டு,(படம் போட்ருக்கேன் பாருங்கோ) அந்த த்ராவையோட கைய கோத்துண்டு ஊர சுத்தறா. எனக்கு பத்திண்டு வந்தது.

ஒரு நாள் ஆனதுக்கு அப்புறம், கடைக்கு தீய வெச்சுண்டு, பத்தினி தெய்வமாட்டும் தானும் அதுலயே விழறா. ஆனா ஐஸ் குட்டி சாகலை. அது எப்படினு கேட்டு டைரக்டருக்கு மெயில் அனுப்பிருக்கேன். அவரும் ஐஸ் குட்டி ரசிகர் போலிருக்கு.

படம் முழுக்க முகத்தில் ஒரு வித பரிதவிப்போடவே ஐஸ் குட்டி நடிச்சு இருக்கா. புரடியூசர் பேசிய சம்பளத்தை ஒழுங்கா தருவாரோ? மாட்டாரோ?னு பயம் போலிருக்கு.

படம் முழுக்க கொஞ்சம் டாக்குமெண்ட்ரி வாடை வருது.
படம் பார்க்க போறவா, கையில ஒரு சின்ன நோட்புக் கொண்டு போறது நல்லது. ஐஸ் எத்தனை கலர் புடவை மாத்தினானு குறிக்கறதுக்கு இல்லை, என்ன ஸ்பைஸிஸ் எதுக்கு நல்லது?னு குறிக்க.
சில சேம்பிள்ஸ்:
1) மிளகு - பிறர் மனதில் உள்ளதை வெளிக் கொண்டு வர.
2) துளசி - நல்ல நினைவாற்றலுக்கு
3) கடுகு, மி-வற்றல், எள் - கண் திருஷ்டி கழிய

காமிரா, நம்ம சந்தோஷ் சிவன். அழகுக்கு(ஐஸுக்கு) அழகு சேத்ருக்கார். மிளகாய் பழம் கூட குளோஸப்புல அழகா தெரியுது.
கடைசில கிளைமாக்ஸ் செம சொதப்பல். ஐஸ் இருக்கும் போது,கிளைமாக்ஸாவது கத்திரிக்காயாவது!

பின் சீட்டுல 2 தடிப்பசங்க. அதுல ஒருத்தன் சொல்றான், "மச்சான்! ஒரு பிட்டு கூட இல்லயேடா"
அடப்பாவி மக்கா! பக்கத்து தியேட்டர்ல(yeeh, it's a multiplex complex) போட்ருக்கற Basic Instinct-IIகு டிக்கெட் வாங்கிட்டு, தெரியா தனமா இந்த தியேட்டர்ல நுழன்சுட்டானுங்க போலிருக்கு!
(He hee, முந்தின நாளே அந்த படத்துக்கு டிக்கெட் எல்லாம் வித்து போச்சு.)

இதே கதைய நம்ம ஊர் "உல்டா மன்னன்" P.வாசுவோ, "செண்டிமென்ட் சிங்கம்" K.S.ரவிகுமாரோ எடுத்துருந்தா அம்மா செண்டிமென்ட், தாலி செண்டிமென்ட், மாரியம்மன் பாட்டு, நடுவுல வடிவேலு காமடி, முக்கியமா மும்தாஜ் குத்து ஸாங்க் எல்லாம் வெச்சு "மசாலா மங்கை"னு படத்தை ஒரு நூறு நாளைக்கு ஓட்டிபுடுவாங்க. ம்ம்ம்ம்....துரைகளுக்கு இன்னும் விவரம் பத்தலை.

இன்ப, துன்பம்!

பொன்னுக்கெல்லாம் அரசியாம் பொன்னரசி அருமை தோழி, பாசமுடன் நம்மை இழுத்து விட்டதனால்,(அது வேற கொக்கி, எனக்கு அதுக்கு என்ன எழுதனு தெரியலை, அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்க மா! பொன்னரசி) தமிழ் கூறும் நல்லுலகத்துக்கு இன்னொரு பதிவு.

1) எப்படா லீவு கிடைக்கும்னு தீபாவளி, பொங்கல்னு ஒரு மாதத்துக்கு முன்னாடியே காலண்டரை பார்த்து, பார்த்து, அடிச்சு பிடிச்சு ரயில்வே கவுண்டரில்(ஜாதி பெயர் இல்லீங்கோ)வரிசையில நின்னு, ரொம்ப வள்ளல் மாதிரி பக்கத்து ஜிகிடிக்கு பேனா எல்லாம் குடுத்து, ஏரியா, ஈமெயில், எல்லாம் நைஸா விசாரிச்சு டிக்கட் புக் பண்ணுவது இன்பம்.

இவ்ளோ கஷ்டப்பட்டு, வரிசையில நின்னு, நம்ம முறை வரும் போது மட்டும், டிக்கட் குடுக்கற தடியன், ஈனு பக்கத்து சீட் ஆன்டியோட கடலை போடறத பாக்கறது துன்பம்.

2) 4 நாளு லீவுல வீட்டுல ராஜ மரியாதை நடக்கும். 4 மாதம் மட்டுமே துவைக்காத ஜீன்ஸ், மற்றும் பிற துணிகள் எல்லாம் அம்மாவே தோய்ச்சு தருவா. சரவண பவன் ஓட்டல் மெனு மாதிரி வித விதமா ஐட்டங்கள் வந்துன்டே இருக்கும். "என்னடா! முதுமலை காட்டுல யானைக்கு கேம்ப் நடக்குற மாதிரி நம்ம வீட்டு அம்மா உனக்கு சமைச்சு போடறா போலிருக்கு"னு என் பாசக்கார தம்பி நக்கல் விடுவானே! அடடா அது இன்பம்!

2a) குளிக்க போறேன்னு சொல்லிட்டு, எங்கள் வற்றாத ஜீவ நதியாம் தாமிரபரணியில், குறைந்தது 3 மணி நேரம்(எருமை மாடு போல), நண்பர்களுடன் ஆட்டம் போட்டுவிட்டு, கேப்டன் மாதிரி கண்கள் சிவக்க, கையோடு கொண்டு போன தக்காளி சாதம், தயிர் சாதம், எல்லாம் ஒரு பிடி பிடித்து விட்டு வீட்டுக்கு வருவது இன்பம்.

2b) தாத்தா பாட்டி வீட்டுக்கு போய், சைக்கிள் எடுத்துண்டு, மதுரைய சுத்து, சுத்துனு சுத்தி, உள்ளூர் பாசக்கார நண்பர்களை நலம் விசாரிச்சு, "ஊருக்குள்ள ஜிகிடிகள் எல்லாம் சவுக்கியமா"னு ரவுசு விடறது இன்பம்.

4 நாளு லீவு 4 நிமிஷம் மாதிரி கரைஞ்சு போயி, மறுபடி பொட்டிய தூக்கும் போது ஒரு பீலிங் வருமே! அது துன்பம்.


3)நல்ல கொளுத்தற வெயில்ல, நண்பர்களுடன் கிரிக்கெட் விளையாட போய், "டாய்! எங்க சிங்கம் களம் எறங்குது டா! இப்போ போடுங்க டா பவுலிங்கு"!னு நம்மை கைப்புள்ள மாதிரி ஏத்தி விட்டு ஓப்பனிங் பேட்ஸ்மேனா களம் எறக்கிடுவாங்க. நாமளும், குஷியா சேவாக் மாதிரி பேட்ட சும்மா சுத்து சுத்துனு சுத்தி 3 ஓவர் 30 ரன் குவிச்சுருவோம்.

கடுப்பாகி போன எதிர் கட்சிக்காரன், நாகாஸ்திரம் மாதிரி பந்த நம்ம நெஞ்சுக்கு குறி வெச்சு, ராவல்பிண்டி எக்ஸ்பிரஸ் மாதிரி வந்து எறிஞ்சுடுவான். நாம ரொம்ப விவரமா தப்பிக்கறதா நினைச்சு வாலறுந்த குரங்கு மாதிரி குதிப்போம். பந்து நம்ம வலது முட்டிய நச்சுனு பதம் பார்க்கும். "சாய்ச்சுபுட்டான்யா"!னு 4 நாள் நடக்க முடியாம கஷ்டப்படுவோமே! அது இன்பமான துன்பம்.

4) செமஸ்டர் முழுக்க படிக்காம, கரெக்ட்டா எக்ஸாமுக்கு முந்தின ராத்திரி, முட்டு முட்டுனு முட்டிட்டு, டாஸ் எல்லாம் போட்டு பாத்து, இந்த கொஸ்டீன் தான் கேப்பான்னு நாம எதோ பெரிய யாகவா முனிவர் மாதிரி குறி பார்த்து, எக்ஸாம் ரூமுக்கு நுழையறத்துக்கு முன்னாடி குல தெய்வத்தில் இருந்து, முக்கு சந்து முனீஸ்வரன் வரை வேண்டிக்கிட்டு, கொஸ்டின் பேப்பர திறக்கற நேரம் இருக்கே! அது தான்யா இன்பமான துன்பம்!

5) நம்மை பழி வாங்கனும்னே கஷ்டமான (படிக்காதனு வாசிக்கவும்) கொஸ்டின் வந்து சேரும். நாமளும், முடிஞ்ச மட்டும் டிஜிட்டல் எலக்ட்ரானிக்ஸ் பாதி, ஆப்ரேஷனல் ரிஸர்ச் பாதி, சொந்த கதை, சோக கதை மீதினு பக்கத்த நிரப்புவோம். இந்த டெக்னிக் கூட தெரியாம நம்ம பாசக்கார பயலுங்க, ரொம்ப தாராளமா நம்ம பேப்பர நைஸா வாங்கி காப்பி அடிப்பானுங்க.
கடைசியில நம்ம பேப்பரையும் சேர்த்து அவன் பேப்பரோட கட்டிடுவாங்க கூமுட்டை பசங்க. திரும்பி நம்ம பேப்பர மீட்கற த்ரில் இருக்கே, யப்பா! அது தான் இன்பமான துன்பம்.

6) ப்ராஜக்ட் பன்றோம்னு சென்னை வந்துட்டு, ஒட்டல் சாப்பாடு எல்லாம் நல்லா இல்லைனு, நாமளே சமைச்சா என்ன?னு 4 தடிப்பசங்களோட(என்னையும் சேர்த்து தான்) கூட்டணி போட்டு, வெங்கல் கடையில யானை புகுந்த மாதிரி, கிச்சனை ஒரு போர்களமாக்கி, ஒரு வழியா ஏதோ ஒரு வஸ்து சட்டியில வரும்.

ஆகா! ப்ரமாதம்!னு நாங்களே ஒருத்தர் முதுகுல ஒருத்தர் தட்டி குடுத்துப்போம். ஆனா, சமைச்ச பாத்ரம் அலம்பனும்னு சொன்னா 3 பேரும் சுனாமி வந்த மாதிரி ஓடிடுவாங்க. ஏன்டா சமைச்சோம், சாப்டோம்னு பாத்ரம் கழுவற அந்த நேரத்துல ஒரு பீலிங்க் வருமே, அது தான் இன்பமான துன்பம்.

சரி,விருப்பமுள்ளவர்கள் (வெட்டியா இருப்பவர்கள்னு படிக்கவும்) இதே டாபிக்ல எழுதுங்கோ.

பின்குறிப்பு: விளம்பர துறையில் ஆர்வமுள்ளவர்கள், நமது அக்கா
blogeswari (he hee, இவங்க L.R. ஈஸ்வரிக்கு ஒன்னு விட்ட ஓற்படி பொண்ணு) தனது பிளாகில் சும்மா கலக்கு கலக்குனு கலக்கிட்டு வராங்க. நிறைய தகவல் தெரியுது. Already, she has posted 5 posts in this area. போய் பாருங்க. உங்களுக்கும் பிடிக்கும், அக்கா பிளாகேஸ்வரிக்கு நான் கியாரண்டி.

பின்-பின்குறிப்பு: Next post - an Ambi style review on Mistress of Spices - Aish kutti.

உம்மாச்சி காப்பாத்து..!

Click here to read Part-1 Part-2

முன்குறிப்பு: பஸ்ஸில் வந்த மஞ்சள் கலர் ஜிகிடி, சரியாக 1.30 am ku பெயர் தெரியாத ஒரு ஊரில், அத்தையுடன் (ஆமா! அழகு பெண்ணின் தாயார் என்றால் அத்தை தானே! வைரமுத்து சொல்லிருக்காரே!) இறங்கி விட்டது. அவள் பறந்து போனாளே!

சிருங்கேரி பஸ் நிலையம், மிக சின்னது. 9 மணிக்கு உடுப்பி செல்லும் பஸ் வரும்னு அரைகுறையா கன்னடத்தில் சொன்னதை புரிந்து கொண்டேன். அங்கு காவி உடையில் ஒரு வெள்ளைகார துரை இருந்தார். என்னை அறிமுகப்படுத்தி கொண்டேன். அவரும் உடுப்பி செல்ல தான் காத்திருப்பதாக சொன்னார். புளி மூட்டை மாதிரி அடைத்து கொண்டு பஸ் வந்தது.
துரை ரொம்ப அஸால்டாக பஸ்ஸில் ஏறி, என்னை பார்த்து, "it’s very usual, get inside!"னு கை குடுத்தார். தோடா! திரு நெல்வேலிக்கே அல்வாவா?
பின் கூட்டதில் நீந்தி பின் சீட்டுக்கு அருகில் நின்று கொண்டோம்.

அவர் ஜெர்மன் நாட்டை சேர்ந்தவர். சிருங்கேரியில் தான் தங்கி உள்ளார். வருடத்துக்கு 3 மாதம் ஷ்ரிலங்காவில் யோகா கிலாஸ் எடுப்பாராம். 3 மாதம் ஜெர்மனியில். 6 மாதம் சிருங்கேரியில் தங்குவாராம். குடும்பம் ஒன்றும் இல்லை. பின் பேச்சு, யோகா பற்றி சென்றது. சில பல ஆசனங்கள் பற்றி விவாதிதோம். ஜெர்மனியில் தடுக்கி விழுந்த இடம் எல்லாம் யோகா பள்ளிகள் தானாம். நம்மை விட துரைகள் யோகா, தியானம் எல்லாம் ஆர்வமாக கற்று கொள்கிறார்கள்.
இவர், கண்ணன் மீது பற்று கொண்டு "Hebert" என்ற தனது பெயரை முகுந்தா!னு மாற்றி கொண்டு உள்ளார்.

" கிருஷ்ணா! முகுந்தா! முராரே!னு பாகவதர் குரலில் எனது மிமிக்ரி வித்தையை அவரிடம் காட்டினேன். சந்தோஷம், தாள முடியலை மனுஷனுக்கு!
இந்தியா எவ்வளவு சிறந்தது! இதை விட்டு நீங்க ஏன் அமெரிக்கா, லண்டன்னு போறீங்க?னு கேள்வி எழுப்பினார்.

"பொருளிலார்க்கு இவ்வுலகம் இல்லை!
அருளிலார்க்கு அவ்வுலகம் இல்லை!! என்பதை சூசகமாக புரிய வைத்தேன். உண்மை தான்!னு ஒத்துக் கொண்டார்.

பஸ்காரன் மேலும்,மேலும் ஆட்களை அடைத்துக் கொண்டிருந்தான். டிரைவரே கிட்டத்தட்ட நின்று கொண்டு தான் வண்டி ஓட்டினார்.

பகலில், மலை பாதையின் வளைவுகள், நெளிவுகள் எல்லாம் அற்புதமான காட்சி.(he hee, பக்தி போஸ்ட் என்பதால் இதை வேறு விதமாக கம்பேர் பண்ண விரும்பலை.)
2.5 மணி நேரம் நானும், முகுந்தாவும் நின்று கொண்டே வந்தோம். ஒரு பயலும் சீட்டு தரலை.வெள்ளைகாரியா இருந்தா மடியில உக்காச்சுகோ!னு பல்ல காட்டி இருப்பானுங்க கேடிப்பசங்க!

ஒரு வழியா உடுப்பி வந்து சேர்ந்தோம். 2 நாள் தங்கி உடுப்பி க்ருஷ்ணணை தரிசிக்க போறேன், ஓட்டல் ரூம் பார்க்க போறேன்னு முகுந்தா விடை பெற்றுக் கொண்டார். நான் மட்டும், மறுபடி, தனியே, தன்னந்தனியே கோவிலை நோக்கி சென்றேன். தாகத்தை தணிக்க ஒரு உடுப்பி ஓட்டலில் ஜூஸ் குடித்தேன். நாங்க எல்லாம் உடுப்பிக்கே போய் உடுப்பி ஓட்டலில் ஜூஸ் குடிச்சோம்னு இனிமே ஸ்டைலா என் நண்பர்களிடம் சொல்லிக்கலாம்.

பின் கோவிலுக்கு உள்ளே நுழைந்தேன். சரியான டூரிஸ்ட் கூட்டம். கோவில் கொஞ்சம் கேரளா பாணியில் இருந்தது. நடை சார்த்தி விட்டனர். இருந்தாலும், ஒரு சிறிய ஜன்னல் வழியாக குட்டி கண்ணணை பாத்துக்கோனு அனுமதி அளித்தனர்.

அடடா! அடடா! கொள்ளை அழகு!


நெய் விளக்கொளியில், மயில் பீலி மெல்லிய காற்றில் அசைந்தாட, காலில் கட்டிய சலங்கையுடன், கண்களில் குறும்பு கொப்பளிக்க, குறு நகை புரிந்து, ஒரு கையில் புல்லாங்குழலுடன், மறு கையை இடுப்பில் கை வைத்துக் கொண்டு, சவுக்யமா இருக்கியா அம்பி?னு கண்ணால் கேட்பது போன்று இருந்தது.

"குழலூதி மனமெல்லாம் கொள்ளை
கொண்ட பின்பு, குறை ஏதும் எனகேதடி?"னு ஊத்துகாடு வெங்கட சுப்பையர் பாடியது ஆச்சரியமே இல்லை! ( நன்றி விஜி).


இந்த தேவகி மைந்தன், யசோதை குமாரன் புரிந்த லீலைகள் தான் எத்தனை! குழந்தையாக பாவித்தால் அவர்களுக்கு குழந்தையாக, நண்பனாக,

கலாபக் காதலனாக!(சே! சே!ஆர்யா இல்லை), தூதுவனாக, கடமை போதிக்கும் கர்ம வீரனாக! அப்பப்பா!


வையகத்தில் ஒரு பிள்ளை!
அம்மம்மா நான் கண்டதில்லை!

அன்னமாச்சார்யார், மிக அழகாக தெலுங்கில் க்ருதிகளாக இயற்றி உள்ளார். எம்.எஸ் அம்மா பாடி இருக்கும் கேஸட் போன வாரம் தான் லேண்ட்மார்கில் வாங்கினேன். இரவு நல்ல தூக்கம் வருகிறது.

சரியாக ஒரு நிமிஷம் தான் தரிசனம். இருந்தும் ஆவல் அடங்க வில்லை. மனித ஜென்மம் தானே!


குறை ஒன்றும் இல்லை, மலை மூர்த்தி கண்ணா!
குறை ஒன்றும் இல்லை கண்ணா!னு வாய் தான் பாடுகிறது. மனம் முழுக்க கோரிக்கைகள், வேட்பு மனுக்கள். ம்ம்ம்ம்! நிறைய பக்குவப்படனும் போலிருக்கு.

தரிசனம் முடிந்து கோவிலிலேயே மம்மம் எல்லாம் போட்டனர். சாம்பார், ரசம், கூட்டு, கடலை பருப்பு பாயசம்(கண்ணனும் நம்ம மாதிரி நிறைய கடலை போட்டவர் என்பதாலா?), மைசூர் பாகுனு சாப்பாடு அட்டகாசமா இருந்தது.

கோவிலுக்கு வெளியே வந்தவுடன், ஆபிஸிலிருந்து போன்!

இந்த பைலை எங்கே சேவ் பண்ணிருக்கே? அந்த பைலை எங்கே சேவ் பண்ணிருக்கேனு! ரொம்ப சைட் அடிக்காதே!னு இலவசமா அட்வைஸ் வேற!
காசிக்கு போனாலும் கழுதையோட பாவம் தொலையாது போலிருக்கு!

பாவி பசங்க! உடுப்பில கூட உம்மாச்சி படம் போட்ருக்கானுங்க!( Gops உம்மாச்சி படம்னா என்னனு கமண்ட்ஸ்ல சந்தேகம் கேக்காதே!). (Arjuna யாரு நடிச்சதுனு சந்தேகம் கேக்காதே!). (Kutti DVD எங்கே கிடைக்கும்னு சந்தேகம் கேக்காதே!)
தேசிய ஒருமைப்பாடு இதுல தான் போலிருக்கு. க்ருஷ்ணா! க்ருஷ்ணா!னு கன்னத்துல போட்டுன்டேன்.(போஸ்டர பாத்து இல்ல, உடுப்பி கோபுரத்தை பாத்து!)

அக்கம் பக்கம் விசாரிச்சா, கொல்லூர் மூகாம்பிகை அருகில் தான்னு தெரிய வந்தது. என் லக், வழியிலேயே பஸ் கிடைத்தது.
....பாதைகள் நீளும்.

பின்குறிப்பு: அடுத்த போஸ்ட் இன்பம், துன்பம்! Tagged by Ponnarasi...

ஒரு சொல் கேளீர்...!

ஏப்ரல் 30 2006 - அக்க்ஷ்ய த்ரிதியை. சித்திரை மாதம் அமாவசைக்கு 3ம் நாள் தான் அக்க்ஷ்ய த்ரிதியை. மிகவும் சுபமான நாள்.

இதை பற்றி யஜுர் வேதத்தில் விரிவாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

இந்த நாளில் செய்யும் தானம், தர்மங்கள் 7 பிறவிக்கு தொடரும். ஸ்வர்ண தானம் மிக உயர்ந்தது. வெள்ளி, பசு, தயிர், பால், இதுவும் தானம் அளிக்கலாம்.

எல்லாம் சரி. ஆனால் இன்று, இதை வேறு மாதிரி மாற்றி விட்டனர் நமது மக்கள்.

இந்த நாளில் 1 கிராமாவது தங்கம் வாங்கி தமது பீரோவில் வைத்தால், அந்த வருடம் முழுக்க கூரையை பிச்சுண்டு கொட்டும்னு எவனோ விட்ட பீலாவை நம்பி, நம்ம மக்கள், பனகல் பார்கில் பைத்தியமா திரியரா.

இந்த ஒரே நாளில் மட்டும் 400 டன் தங்கம் விற்பனை ஆகும்னு கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. இது குறைந்த பட்ச அளவு தான்னு புள்ளி விபரங்கள் சொல்கின்றன. தங்க காசுகளை பிளாட்பாரத்தில் போட்டு விற்றதை போன வருடம், நான் சென்னையில் இருந்த போது பார்திருக்கிறேன்.

பொதுவாக சித்திரையில் கல்யாணங்கள் குறைவாக நடக்கும். தங்கம் உபயோகம் கம்மியா இருக்கும். இதை ஈடு கட்ட, அக்க்ஷ்ய த்ரிதியையை உபயோகப்படுத்தி கொள்ள ஆரம்பித்து விட்டனர் நமது வியாபாரிகள்.

"கேட்கறவன் கேனையனா இருந்தா
கேப்பையில நெய் வடியுதுனு சொல்வானாம்!"

மக்களே! இந்த நாளில் உங்களை தானம், தர்மம் தான் செய்ய சொல்லி இருக்கு. உங்கள் பீரோவை நிரப்ப சொல்ல வில்லை.

ஏற்கனவே தங்கம் கிராம் 800 ரூபாய் ஆகி விட்டது. பாவம் பெண்ணை பெற்றவர்கள். தமிழ் நாட்டில் குறிப்பிட்ட சில வகுப்புகளில் பெண்ணுக்கு நகை போடுவது கிலோ கணக்கில் தான். இதில் 60:70 (60 பவுன், 70 ஆயிரம்) என ரேஷியோ எல்லாம் வேற. ஆந்திராவில் இன்னும் மோசம். 50 லட்சம், 60 லட்சம், 1 கோடி வரை பேரம் படியுமாம். என் ஆபிஸ் குல்டி தடியன் பீத்திக் கொண்டான்.

1) நல்ல விஷயங்கள் மீது நம்பிக்கை வையுங்கள். மூட நம்பிக்கை வேண்டாமே!

he hee, அஸின் எனக்கு கிடைப்பாள்னு நினைத்தா அது நம்பிக்கை. 10 தடவை கஜினி படம் பாத்தேன்! அதனால அஸின் எனக்கு தான் கிடைப்பானு நினைத்தா அது மூட நம்பிக்கை!

2) பெண்ணுக்கு தேவை புன்னகை, பொன்னகை இரண்டாம் பட்சமே!

3) குணத்தில் தங்கமாய் இருங்கள், உங்கள் நேரத்தை தங்கமாய் செலவு செய்யுங்கள்.

4) இந்த புனித நாளில், ஆங்கோர் ஏழைக்கு எழுத்தறிவியுங்கள். இதை விட பெரிய புண்ணியம் வேறு எதுவும் இல்லை.

5) இந்த நல்ல நாளில் உங்கள் தாய், தந்தையர் பெயரில், உங்கள் பள்ளியில், கல்வி அறக்கட்டளை தொடங்குங்கள்.

6) ஊனமுற்றவர்களுக்கு முடிந்த உதவி செய்யுங்கள். இது ஒரு மிக சிறந்த சனி பரிகாரம், தெரியுமா?

7) உங்கள் குழந்தையை, "தங்கமே!னு கொஞ்சுங்கள். (மனைவி, பெண் தோழிகளையும், தில்லு இருந்தா ஜிகிடிகளையும் தான்)

உலகையே வென்ற அலெக்ஸாண்டர், தான் இறக்கும் போது சொன்னது இது, "எனது இறுதி ஊர்வலத்தில், எனது உள்ளங்கைகளை விரித்து வையுங்கள். இந்த உலகுக்கு தெரியட்டும், உலகை வென்ற நான், எதையும் எடுத்து செல்ல வில்லையென்று!"

எவ்வளவு சத்யமான வார்த்தைகள்!

At the end of the game, both the Pawn and the king goes to the same box.

மொத்ததில், அக்க்ஷ்ய த்ரிதியை லலிதா, GRT, பிரின்ஸ் ஜுவல்லரி காராளுக்கு தான் நல்லது!

ஊதற சங்க ஊதி விட்டேன்.

பின்குறிப்பு: இது ஒரு அவசர பதிவு. உடுப்பி பயணம் அடுத்த போஸ்ட்டில். இதே படத்தை எனது முந்தய பதிவில் போட்டுள்ளேன்.

படத்தில் இருப்பது பாகிஸ்தான் பேட்ஸ்மேன் ஈஜாஸ் அகமது பையனும், ஊரை அடித்து உலையில் போட்ட தாவூத்தின் புதல்வியும் தான்.(இவ்ளோ பாரம் சுமக்கறதே, கர்ணம் மல்லேஸ்வரி பொண்ணுனு நினைத்தேளோ?)

உம்மாச்சி காப்பாத்து..!

Click here to read the Part-1



தமிழ் வருட பிறப்பு - விஷு என்பதால் கையில் வீணையுடன் ஷாரதாம்பாளுக்கு விஷேச அலங்காரம், வைர கீரீடம்,காதில் வைர தாடகங்கள், கழுத்தில் மலர் மாலைகள், காலில் சிலம்புகள்,பச்சை பட்டு,ரத்ன சிம்மாசனத்தில் சாந்தமான,கருணை பொங்கும் பார்வை, அம்பி,வந்து சேர்ந்தாயா? என்று கேட்பது போன்ற இதழோரம் மெல்லிய புன்சிரிப்பு,காண கண் கோடி வேண்டும்.

"ஷ்ரி சக்ர ராஜ சிம்மாசனேஷ்வரி
ஷ்ரி லலிதாம்பிகையே! - புவனேஷ்வரி"

என்று என்னை அறியாமல் பாட ஆரம்பித்து விட்டேன்.

" உழன்று திரிந்த என்னை
உத்தமனாக்கி வைத்தாய்
உயரிய பெரியரொடு, ஒன்றிட
கூட்டி வைத்தாய்!
நிழலென தொடர்ந்து வந்த
என் கொடுமையை நீக்க செய்தாய்!"

எவ்வளவு சத்யமான வரிகள்! (ராகம் என்னவோ? ராகமாலிகையா? தெரிந்தவர்கள் சொல்லுங்கள்!)
என் அப்பா, பெரியப்பா, எல்லாம் மிக உருக்கமாக இந்த பாடலை பாடுவார்கள். நமக்கு கேள்வி அறிவு தான்.

ஒரு பெண்மணி மிக இனிமையான குரலில் சவுந்தர்ய லகரி சொல்ல ஆரம்பித்தார்கள். என்னை அறியாமல் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் பெருகியது. ஆதி ஷங்கரர் சம்ஸ்க்ருத ஸ்லோகங்களாக ஷ்ரி லலிதா தேவியை வர்ணிப்பார். தமிழிலில் பாஷ்யம் கிடைக்கிறது. படித்து பாருங்கள். நேரில் பார்த்தால் மட்டுமே அவ்வளவு அழகாக வர்ணிக்க முடியும்.

மகா மேருவுக்கு, தாழம்பு குங்கும அர்ச்சனை செய்து கொண்டிருந்தார்கள். ஷ்ரி சக்ரத்தின்
3-D வடிவம் தான் மகா மேரு. 44 முக்கோணங்கள் குறிப்பிட்ட டிகிரியில் பிரமிடுகளாக தோற்றம் அளித்து ஒன்றை ஒன்று சந்திக்கும். ஷ்ரி சக்ரம் மற்றும் மகா மேருவை பற்றி ஷ்ரி காஞ்சி பரமாச்சார்யார்(மகா பெரியவா) தனது தெய்வத்தின் குரல் புத்தகத்தில் மிக அற்புதமாக விளக்கி இருக்கிறார். மொத்தம் 7 வால்யூம்கள். 4 வது வால்யூம், 275 வது பக்கம் என்று நினைகிறேன்.

ஏறக்குறைய இதே லாஜிக்கில் தான் எகிப்து பிரமிடுகள் கட்டப்பட்டுள்ளன. எந்த பொருளும் பிரமிடுக்குள் வைத்தால் கெட்டு போகாது.இன்று கோவில் கடைகளில் கூட மகா மேரு என்று விற்க ஆரம்பித்து விட்டர்கள். கலி காலம்!.

கொஞ்ச நேரம் என்னை மறந்து அந்தர்முக தியானத்தில் லயித்து இருந்தேன். நம்மை நாமே உள் நோக்கி உற்று பார்ப்பது தான் அந்தர்முக தியானம். ஒரு இருண்ட குகைக்குள், தன்னந்தனியாக வேகமாக ரோலர் கோஸ்டரில் பயணம் செய்வது போன்று இருக்கும். அம்மா, அப்பா, உடன்பிறந்தவர்கள், நண்பர்கள், நமது பிளாக், பிளாக் கமெண்ட்ஸ், நமக்கு பிரியமானவர்கள் என எல்லார் முகமும் மறைந்து கடைசியாக ஒரு வெறுமை ஏற்படும். பின் தோன்றும் மிக பெரிய பேரோளியில் நாம் கரைந்து போவோம். இது தான் அந்தர்முக தியானம். முதலில் கஷ்டமாக இருக்கும். பின் பழக, பழக யோகம் கைகூடும்.(அம்பி, நிஜமாகவே நீ தானா பேசுவது?னு நீங்கள் ஆச்சர்யப்படுவது எனக்கு தெரிகிறது.)

மணியோசையுடன் தீப ஆரத்தி காட்டினார்கள். ஊண் உருக, உள்ளம் உருக பிறந்த பயனை அடைந்தேன்.

பின் ப்ரகாரம் சுற்றி, ஷக்தி கணபதி, தோரண கணபதியை வணங்கி குங்கும அர்ச்சனை ப்ரஸாதம் வாங்கி கொண்டு, துங்க பத்ரா நதிக்கரைக்கு வந்தேன்.

எவ்வளவு பெரிய பெரிய மீன்கள்! இந்த மீன்களில் ஒன்றாக நான் பிறந்து இருக்க கூடாதா? என தோன்றியது. இதே போல, சரவண பொய்கையில் ஒரு மீனாக பிறக்க வேண்டுமென ஒரு முருகன் பாடல் வரும். ராகம், தாளம் பல்லவி எல்லாம் மறந்து விட்டது. தெரிந்தவர்கள் சொல்லலாமே?


சிருங்கேரி ஆச்சார்யார் இருக்கும் இடமான ந்ருசிம்மவனத்துக்கு செல்ல வில்லை. கேம்ப் சென்றிருப்பதாக தகவல் அறிந்தேன். மிகவும் பழமை வாய்ந்த சந்ரமெளீஸ்வரர் ஸ்படிக லிங்க பூஜை பார்க்க முடியவில்லை. இந்த லிங்கம் பற்றி மேலும் தகவல்களை
இங்கே அறியலாம்.

அனேகமாக எல்லா இடங்களிலும் கேமரா அனுமதி இல்லை. சில விஷயங்களை, இடங்களை நேரில் பார்த்தால் மட்டுமே ரசித்து, உணர முடியும். போட்டோக்கள் அதை உணர்த்த முடியாது. (கலவர பயத்தால் நான் கேமரா எடுத்து போக வில்லைனு உண்மையை சொல்லவா முடியும்?)


சிருங்கேரி இன்னும் வியாபார தலமாக மாறவில்லை என்பது ஒரு பெரிய ஆறுதல். தாஜ் ஓட்டல்காரன் பார்த்தான் என்றால் " 2 இரவு, 3 பகல், இந்த கோடையை குடும்பத்துடன் சிருங்கேரியில் கொண்டாடுங்கள்!"னு விளம்பரப்படுத்தி விடுவான். சிருங்கேரி பற்றி மேலும் தகவல் அறிய, visit this website: www.sringeri.net

மறுபடி உலக பற்றுகள் தொற்றி கொண்டது. டிபன் சாப்பிட ஓட்டல் தேடினேன். ஒரு அக்ரகார வீட்டில் மெஸ் நடத்துகிறார்கள். பல மாதங்களுக்கு பிறகு, சம்மணம் போட்டு இலையில் மல்லிகைப்பூ(இட்லி) சாப்பிட்டேன். ஆகா! இப்படி ஒரு சுவையை என் அம்மா சமையல் நீங்கலாக(என் அம்மா பிளாக் படிச்சா கோச்சுக்க கூடாது இல்லையா?) நான் சுவைத்ததில்லை.

என் பக்கத்தில் ஒரு குஜராத்தி குடும்பம் மல்லிகைப்பூக்களை(இட்லிகளை) வேட்டையாடு! விளையாடு!னு எனக்கு போட்டியாக வெளுத்து வாங்கிக் கொண்டு இருந்தது. என்னடா! எதாவது இட்லி பந்தயம் நடக்கிறதா?னு மீதி பேருக்கு சந்தேகம் வந்து விட்டது. பாவம்! நம்மை போல கலவரத்தில் சிக்கி இருப்பா போலிருக்கு! பந்தையத்தில் குஜராத்திகளே ஜெயித்தார்கள். அந்த நள சக்ரவர்த்தியை தனியே கூப்பிட்டு மனமார வாழ்த்தினேன்.

சங்கீதமும், சமையலும் ஒன்னு!னு எங்க பெரியப்பா சொல்வார். இரண்டுக்கும் உடனே ரிஸல்ட் தெரிந்து விடும். நாரத கான சபாவில் பாட்டு நன்னா இருந்தா சபாஷ்! பலே!னு ( நமது)தொடையை தட்டி தாளம் போடலாம். நல்லா இல்லைனா நைஸா உருளைகிழங்கு போண்டா சாப்பிட கேண்டீனுக்கு நழுவிடலாம். தில்லு இருந்தா, கல்ல விட்டு எறியலாம். சமையல் நன்னா இருந்தா சமைச்ச கைக்கு தங்க வளையல் போடறேன்!னு எங்க அப்பா மாதிரி அல்வா குடுக்கலாம்.(சாரி அப்பா!).

பின்பு, அங்கு விசாரித்ததில் சிருங்கேரியில் இருந்து உடுப்பி 2.5 மணி நேர பயண தூரம் தான் என்று தெரிந்தது. சரி, உடுப்பி ஓட்டல் தான் பாத்துருக்கோம், அசல் உடுப்பி எப்படி இருக்குனு பாத்துடுவோம்னு முடிவு பண்ணி, "சன்முகம்! எடுறா வண்டிய!"னு சிருங்கேரி பஸ் நிலையம் வந்து சேர்ந்தேன்.

....இன்னும் பயணிப்பேன்.

பின்குறிப்பு: எல்லா படங்களும் வெப்சைட்டில் இருந்து சுட்டது.

உம்மாச்சி காப்பாத்து!

தமிழ் வருட பிறப்புக்கு ஊர் பக்கம் போகலாம் என்ற கனவு கலவரத்தால் தகர்ந்த பின், சரி இங்க பெங்களூர் அருகில் உள்ள இடங்களுக்கு போயிட்டு வரலாம்னு பொட்டிய தூக்கிட்டேன். சிருங்கேரி என்ற இடத்துக்கு போயிட்டு வா அண்ணா!னு என் உடன்பிறப்பு கட்டளையிட்டு விட்டான். தட்ட முடியலை.

எல்லா பஸ்ஸும் கல்லடி பட்டு காயமானதால், ஓடவில்லை. ஆட்டோ காரா எல்லாம் கிட்டத்தட்ட ஆட்டோ மொத்த விலையே சொன்னார்கள். ரஜினிகாந்த் மட்டும் தான் நியாயமான ரேட்டுகாரன் போலிருக்கு.

இரவு 8.45 க்கு தான் பஸ் என்றாலும், 6 மணிக்கே ஆட்டோ பிடித்து (3 மொக்கைகளை வழியில் பிடித்து ஆட்டோ சார்ஜ் ஷேர் பண்ணிட்டேன்)வழி எங்கும் கலவர சுவடுகளை கண்டுகளித்து, மெஜெஸ்டிக் பஸ் நிலையம் சென்றடைந்தேன்.

1.5 நாளாக தொடர்ந்த உண்ணவிரதத்தை, பிரட்டும்,ஆரஞ்சு ஜூஸ்ஸும் பருகி முடித்து கொண்டேன். தமிழகதின் விடிவெள்ளி, கழக போர் வாள், அஞ்சா நெஞ்சன், தானை தலைவன் நமது அம்பி தனது உண்ணாவிரததை முடித்து கொண்டார்னு சன் டீவியில் பிளாஷ் நியூஸ் வந்ததாமே? பாத்தேளா?

9 மணி நேரம் பயணம். இரவு நேரம் என்பதால் வழி எங்கும் உள்ள மலை அழகை ரசிக்க முடியலை. 12 மணிக்கு பேர் தெரியாத ஒரு இடத்தில் டிரைவர் மாமா உச்சா போறத்துக்கு பஸ்ஸ நிப்பாடினார். அந்த இடத்துல தான் எல்லா டிரைவர்களுக்கும் வரும் போலிருக்கு. நிறைய பஸ் இருந்தது. நானும் கீழே இறங்கினேன்,(அதுக்கு இல்ல, சும்மா காத்து வாங்க!).

அப்டியே ஒரு 50 அடி நடந்தேன். திரும்பி வந்தா, என் பஸ்ஸ காணும். டிரைவர் கொஞ்சம் ஓரம் கட்டி நிப்பாடி இருப்பார் போலிருக்கு. இங்க தான் ஒரு சிக்கல். நம்ம ஊரா இருந்தா மதுரை பஸ், கோவை பஸ், திருச்சி பஸ்னு செந்தமிழ்ல வாசிச்சு நாம ஒரு முடிவுக்கு வந்துரலாம். ஆனா, இங்க எல்லா பஸ்ஸுலயும் கன்னட ஜிலேபினா பிழிஞ்சு இருக்கான்? சும்ம சொல்ல கூடாது, வளைச்சு, வளைச்சு பிழிஞ்சு இருக்கான். பப்பரப்பேனு! ஒரு 1 நிமிஷம் நின்னேன்.

அப்போ தான் பளிச்சுனு ஒரு ஐடியா தோணிச்சு.

பஸ்ல வலது பக்கம் 3 வது சீட்ல ஜன்னல் பக்கமா ஒரு ஜிகிடி (மஞ்சள் சுடிதார், கறுப்பு ஷால்) இருந்ததே! அது தான் நம்ம உக்காச்சுண்டு இருந்த பஸ்னு 90 கோடி நியூரான்களில் ஒண்ணு நினைவு படுத்தியது.(உன் புத்தியே இப்படி தானா?னு நீங்க கமெண்ட் போட்டாலும் பரவாயில்லை).

எனவே பஸ்ஸ தேடறத விட்டுட்டு, மஞ்சள் கலர் சிங்குசாவை தேட ஆரம்பித்தேன். நல்ல வேளை, அதுவும் பஸ்ஸ விட்டு இறங்கி இருந்தது.(எதுக்காக இறங்கியதுனு சந்தேகம் கேக்காதீங்கோ, சத்யமா எனக்கு தெரியாது). ஒரு வழியா மஞ்சள் கலர பாலோ பண்ணி என் பஸ்ஸுக்கு போய் சேர்ந்தேன்.

மறுபடி பயணம் தொடங்கியது.சரியாக காலை 5.40 க்கு சிருங்கேரி சென்றடைந்தேன்.

சரியாக தூக்கம், உணவு இல்லாத காரணத்தால் மிகுந்த களைப்பு. குளிக்க சரியான வசதி செய்து இருந்தார்கள். நல்ல அருமையான குளியல் போட்டேன். 7 வாரமாக துவைக்காத ஜீன்ஸை விடுத்து, பளீச்னு வெள்ளை வேஷ்டி, காஷ்மீரி ஷால்(செம குளிர் பா!) அணிந்து கொண்டேன்.(தம்பியின் கட்டளைகளில் இதுவும் ஒண்ணு!).

முதலில் ஷாரதாம்பாள் கோவிலுக்குள் சென்றேன்.

....பயணங்கள் முடிவதில்லை (அடுத்த போஸ்ட்ல பக்தி ரசம் வழிஞ்சு ஓட போகுது!)

பின்குறிப்பு: "உம்மாச்சி காப்பாத்து!" இந்த டைடிலை தந்து உதவிய குழந்தை விஜிக்கு நன்றி. (ராயல்டி எல்லாம் வேண்டாம் தானே? வேணும்னா இந்த போஸ்டை படிக்கவும்)

தனி ஒருவனுக்கு உணவில்லையெனில்....?

தீடீர்னு, கன்னட படவுலகின் தலைமகன், பிதாமகன்(விக்ரம் இல்லை)இறையடி சேர்ந்து விட்டார். கன்னட ரசிக கன்மணிகளுக்கு எமதர்ம ராஜன் தன் கடமையை செய்தது பிடிக்க வில்லையோ என்னவோ? பொங்கி எழுந்து விட்டனர்.


கண்ணில் பட்டதை கொளுத்தி, கையில் கிடைத்ததை எறிந்து 2 நாளுக்கு ஒரே கும்ப மேளா தான்.

அவசரம், அவசரமாக, எங்களை ஆபிஸிலிருந்து அடித்து விரட்டாத குறையா பஸ்ஸில் ஏற்றி அனுப்பி வைத்தனர் பெரிய தலைகள். இன்னும் வேலை பாக்கி இருக்கு!(பிளாக் படிக்க முடியலையேனு வாசிக்கவும்) லேட்டா போறேனே!னு நான் சொன்னதை எல்லாம் காதுலயே வாங்க வில்லை.


சரினு ரூமுக்கு வந்த பிறகு தான் தெரிந்தது, எல்லா கடையும் பெருமாள் கோவில் கதவு மாதிரி நடையை உச்சி காலத்துகே சார்த்தி விட்டனர் என்று. ஆகா! இன்று இரவு புவாவுக்கு என்னடா செய்ய போற அம்பி?னு அதுக்குள்ள வயிறு கேள்வி எழுப்பியது. சரி, நம்ப வீட்டுக்கு போன் பண்ணி கொஞ்சம் அனுதாப அலைய எழுப்பாலாம்னு டயல் செய்தேன்.

போன எடுத்தது என் உடன்பிறப்பு.

நான்: பத்ரமா ஒரு வழியா ரூமுக்கு வந்து சேர்ந்தேன் டா இப்பொ தான்!
தம்பி: எனக்கு தெரியும் டா! பாகிஸ்தான்ல வேலை பார்த்தாலும் நீ தப்பிச்சு வந்துடுவ டா! (ஆகா! இன்னிகி நம்மள ஓட்டனும்னு சங்கல்பமா?)

நான்: நைட்டு சாப்ட ஒன்னுமே இல்லடா!(அழும் குரலில்).
தம்பி: இன்று, புதன் கிழமை. பெருமாளுக்கு உகந்த நாள். உபவாசம் இரு! கொஞ்சம் நல்ல புத்தியாவது கிடைக்கட்டும்.
நான்: Ghrr...rrrr. நீ போன அம்மாட்ட குடுக்கறியா?
தம்பி: உனக்கு நல்ல புத்தி வரணும்னு வேன்டிக்க அம்மா கோவிலுக்கு போயிருக்கா!
நான்: போன வைடா! நேர்ல வந்து வச்சுக்கரேன்டி உன் கச்சேரிய!

சரியாக 15 நிமிடம் கழித்து, என் செல் அழைத்தது.

அம்மா:(பதட்டமான குரலில்) என்னப்பா! என்ன நடக்குது அங்க? உனக்கு ஒன்னும் இல்லியே? நைட் எங்க சாப்ட போற?
நான்: பத்ரமா இருக்கேன். ஏரியால சுத்தி பாக்றேன். இல்லைனா பட்னி தான்.
அம்மா: பிரட் கூடவா கிடைக்காது?
நான்: மெடிக்கல்ஸ் கடை மட்டும் தான் திறந்து இருக்கு. அதுலயும் பிரட் இல்லை.
தம்பி: பேசாம ரெண்டு க்ரொஸின், நாலு மெட்டாஸின் வாங்கி போட்டுக்கோ. அம்மாவ விட்டு கேசரி கிண்டி கொரியர்ல அனுப்ப சொல்லவா?
அம்மா: பேசாம இருடா! பாவம்! அவனே பட்னியா இருக்கான்!
நான்: சரிமா! நான் ஏதாவது கிடைக்குமானு பாக்ரேன். நீ கவலைப்படாதே! குட் நைட்!

நம்ம கால வார, எல்லா வீட்டுலயும் ஒன்னு இப்படி இருக்கும் போலிருக்கு.

அப்புறம் மறுபடி ஏரியவை ஒரு சுத்து, சுத்தி வந்தேன். திறந்து இருந்த மெடிகல்ஸும் மூடி விடுவான் போல தெரிந்தது. நேர போயி, 2 குலுகோஸ் பாக்கெட் வாங்கி வந்து, காவேரி தண்ணியில் கலந்து குடிச்சுட்டு பெட்ல தாச்சுன்டேன்.

மறு நாள் காலை அதிசயமா ஒரு கடை காந்தி ஜயந்தியன்று சில வைன் ஷாப் பாதி கதவு திறந்து வைப்பது போல, லேஸா திறந்து வைத்தான். வெறும் பிஸ்கோத்து மட்டும் தான் தேறியது. இப்படியாக காலை டிபன் பிஸ்கோத்தும், காவேரி ஜலமுமாக முடிந்தது.

மதியம், எப்படியோ ஒரு நம்ம நெல்லை ஜில்லாகாரர் ஒருத்தர் ரொம்ப தில்லாக, கடையை பின்பக்கம் மட்டும் திறந்து வைத்து, சாப்பாடு பார்சல் கட்டி குடுத்தார். சாம்பாரும், ரசமும் மட்டும் தான் (அதுவும், எங்கிருந்தோ அவுட்ஸோர்ஸிங்). காயிகறி எல்லாம் இல்லை.

கடுச்சுக்க கட்டை விரல் இருக்குல்ல!னு நக்கல் விட்டார்.(பாசக்கார பயலுக). போனா போகுதுனு அப்பளம் தந்தார்.ஊர்காரன் அண்ணாச்சினு ஐஸ் வைச்சு 4 அப்பளம் வாங்கிட்டேன்.
எங்க கல்லிடை குறிச்சியிலிருந்து, பாரினுக்கு எல்லாம் அப்பளம் ஏற்றுமதி ஆகும். சில மாமிகள், அவா ஆத்துலேயே அப்பளம் எல்லாம் தயார் செய்து அமெரிக்காவில் இருக்கும் தங்கள் பெண்களுக்கு எக்ஸ்போர்ட் செய்து விடுவார்கள். ம்ம்ம்... அது ஒரு காலம். இப்போதெல்லாம், மாமிகளுக்கு கோலங்கள் அபியையும், செல்வியையும் கவனிக்கவே நேரம் சரியா இருக்கு. கமர்ஷியல் பிரெக்ல தான் மாமாக்களுக்கு மம்மம் எல்லாம்.

சரி, நம்ம கதைக்கு வருவோம்.

செம பசியோட ரூமுக்கு வந்து சோத்து மூட்டைய பிரிச்சேன். சாம்பாரா, ரசமானு சாலமன் பாபையாவை வைத்து பட்டிமன்றமே வைக்கலாம். அந்த லட்சணத்துல இருந்தது சாம்பார்(?). ரொம்ப கஷ்டப்பட்டு அதையும் உள்ள தள்ளிடேன். 2 அப்பளம் தான் மிச்சம் இருந்தது.

அப்போ தான் சனி பகவான் தன் திருவிளையாடலை துவங்கினார்.

எனக்கு பக்கத்து போர்ஷன்ல 3 பஞ்சாபி குதிரைகள் குடி இருக்கு. சும்மா சொல்ல கூடாது, கோதுமையா தின்னு, 6 அடி, 65 கிலோனு அரேபிய குதிரை மாதிரி இருக்கும். நம்ம இந்தி அறிவை அதுகளோட பேசி (கடலை போட்டு என்று வாசிக்க வேண்டாம்!) தான் நாம வளர்த்துக்கறோம்.
2 குதிரைகள் நான் ரசம் சாதம் சாப்பிட(முழுங்க) ஆரம்பிக்கும் போது வந்து சேர்ந்தது. பப்பட்! பப்பட்!னு கத்திண்டு ஒரு குதிரை ஒரு அப்பளத்தை எடுத்து படக்குனு கடித்தது. ரொம்ப தாராளமா இன்னொரு அப்பளத்தை எடுத்து, 2வது குதிரைக்கு ஊட்டி விட்டது. எனக்கு உள்ள போன ரசம் சாதம்(?) மெல்லவும் முடியலை, முழுங்கவும் முடியலை.

"பிச்சை எடுத்தாராம் பெருமாளு!
பிடுங்கி தின்னாராம் அனுமாரு!!" ரேஞ்சுக்கு என் நிலமை ஆகி விட்டது.

சரி, நிறையா சிரிச்சாச்சு! கொஞ்சம் சிந்திப்போமா?

1) இந்த மாதிரி கடையடைப்புகள் நியாயமான காரணங்களுக்காக நடத்தப்படுகிறதா?


2) நேற்று பெய்த மழையில் இன்று முளைத்த காளான்களாய் உருவாகின்ற இந்த ரவுடிகளுக்கு எங்கிருந்து வருகிறது இவ்வளவு தைரியம்?



3) இந்த ரவுடிகளால் சேதப்படுத்தப்பட்ட பஸ்களின் எண்ணிக்கை 522. சேத மதிப்பு 1.28 கோடி (courtasy Times of India).இந்த இழப்பீட்டை மக்கள் தான் தங்கள் வரிப்பணத்தில் ஈடு கட்ட வேண்டுமா? ரவுடிகளும் வரி கட்டுகிறார்களா?

4)என்ன தான் நாம சாப்ட்வேர் எழுதினாலும், இன்னும் அன்டர்வேர் வெளியே தெரியும்படி வேஷ்டி கட்டிய கூட்டம் கையில் தான் ஆட்சி அதிகாரம் உள்ளது! இது மாறவே மாறாதா? அல்லது மாற்ற முடியாதா?

கடைசியாக கர்னாடகா முதல்வருக்கு ஒரு வார்த்தை!

உங்கள் அப்பா எத்தனை டகால்டி வேலைகள் செய்து உங்களை முதலமைச்சர் நாற்காலியில் உட்கார வைத்தார் என்பது நாடு அறிந்த விஷயம்.

ஏஸி ரூமுக்குள் மூக்கை நோண்டிக் கொண்டிருப்பதற்காக, உங்களை முதலமைச்சர் ஆக்க வில்லை. சட்டம் என்ற சவுக்கை சரியான நேரத்தில் சொடுக்க தெரியனும்.

இந்த விஷயத்தில் தமிழ் நாட்டின் அம்மா எவ்வளவோ பரவாயில்லை.

"தனி ஒருவனுக்கு உணவில்லையெனில்
ஜகத்தினை அழித்திடுவோம்!"
என்றான் பாரதி.

இங்க கதையே உல்டாவா போயிடுத்து!

"ஜகத்தினை அழிப்பதினால்
தனி ஒருவனுக்கு உணவில்லை!"

மலையேற போனாலும் மச்சினன் தயவு வேணும்! - II

Click here to read Part-I

நானும் அனுமார் வாலுக்கு பொட்டு வைக்க சதா வருவானு பார்த்தா, சதாக்கு பாட்டி மாதிரி சோதாவா ஒரு மாமி தான் வந்தா. "அம்பி! கொஞ்சம் என் செருப்ப பாத்துக்கோ! பெருமாள சேவிச்சுட்டு வந்துடறேன்"னு கடுப்பேத்தினா.

ஆப்படித்து விட்டாரே என் அனுமார்!

மாமி! புளியோதரை நைவேத்யமா?னு கையில இருந்த தூக்க பார்த்து கேட்டேன்.

"வட மாலை டா அம்பி! பேத்திக்கு நல்ல வரனா அமையணும்னு 4 வாரமா வேண்டுதல்!"

"பேத்திய கூட்டிண்டு வந்துருந்தா அனுமார்(அம்பி) அருள் பரிபூரணமா கிடைக்குமே மாமி!"னு சும்மா ஒரு பிட்ட போட்டேன்.

அவளுக்கு எதோ எக்ஸாமாம்! சாயந்தரம் வந்து சேவிக்கரேனுட்டா!

யுனிவர்ஸிட்டி எக்ஸாம் போர்டை மனதார சபித்தேன்.

அதுக்குள்ள, என் சித்தப்பா வந்து, "அம்பி, இங்க என்னடா பண்ற? உன்னை எல்லாரும் தேடறா டா அங்க!"னு ஒலை வாசிச்சார்.

"ஒரு மாமி கோவிலுக்கு உள்ள் போயிருக்கா. வட மாலை ப்ரஸாதம் தருவா! நீங்க வாங்கி வைங்கோ! நான் இதோ வந்துடரேன்"னு நைஸா சித்தப்பாவ செருப்புக்கு காவல் வைத்து விட்டு நான் கம்பி நீட்டி விட்டேன்.எனக்கு எப்படி
கேசரி மீது காதலோ, அது போல சித்தப்பாவுக்கு உளுந்து வடை.

பொதுவாக இந்த மாதிரி சொந்தக்காரா கல்யாணங்கள், பேச்சுலர் பையன்/பெண்களுக்கு ஒரு ரஞ்சி டிராபி மேட்ச் மாதிரி. பல (செலக்டர்கள்) பெண்ணை/பிள்ளையை பெற்றவர்கள் உன்னிப்பாக கவனிப்பார்கள். நல்ல பிள்ளை மாதிரி ஸீன் போட தெரியனும். இந்த விஷயத்துல நான், எங்க அருமை அண்ணன்
டுபுக்கு எல்லாம் டாக்டர் பட்டம் பெற்றவர்கள்.

இந்த மாதிரி இடங்களில் பிகர்களை கவர் செய்ய கூடாது. அவர்களை பெற்ற புண்ணியவான்களை நன்றாக கவனிக்கனும்.ரொம்ப பொறுப்பான பிள்ளை மாதிரி வந்தவர்களை வரவேற்று சிம்மாசனத்தில் அமர்த்தனும்.பஞ்சு மிட்டாய் கலர் பட்டு புடவைய கூட "அட்டகாசமான கலர்"னு அள்ளி விடனும்.4 இட்லிக்கு ஒரு வாளி சாம்பார் கேட்டா கூட சலிக்காம பறிமாறனும்.

இந்த டகால்டி வேலை எல்லாம் ரொம்ப தெளிவா செஞ்சேன். என் டிரிக் ஒர்க்கவுட் ஆக ஆரம்பித்தது.

"யாரு இந்த அம்பி? துறுதுறுனு இருக்கானே?னு என் அம்மாவிடமே சில செலக்டர்கள் விசாரிக்க ஆரம்பித்து விட்டனர்.
இன்னும் ஒரு படி மேல போய், ஒரு ரூபாய் ஸைஸுக்கு குன்னக்குடி வைத்ய நாதன் மாதிரி பொட்டு வைத்த ஒரு பாட்டி, "அம்பி இங்க வா! எங்க வேலை பாக்ற? சம்பளம் எல்லாம் ஒழுங்கா தறாளா?னு சிபிஐ ரேஞ்சுக்கு கேப் விடாம கேள்வி கேட்க ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.

எல்லா விபரமும் (பல்லை கடித்து கொண்டு)சொன்னேன். ஓ! நீ அங்க யா வேலை பாக்கற? அதே பில்டிங்ல தான் என் பேத்தி, 6 வது மாடியில இருக்கா!(வடாம் காய போடற வேலையோ?)
சுபா!னு கூப்டா திரும்பி பார்ப்பா! (அடடா! இது வல்லவா அடையாளம்!)

அதற்குள் என் அம்மா வந்து, அவன் ரொம்ப சின்ன பையன் மாமி!(அப்படியா மம்மி?)என்று சொல்லி என்னை அந்த பொட்டு மாமியிடமிருந்து மீட்டு கொண்டு போனார்கள்.

ஆபிஸ் போனதும், 6வது மாடிக்கு போயி, "சுபா!னு கூப்பிட்டு பார்க்கலாமா?னு நினைத்தேன். ஒரு வேளை, சுபாக்கு பதில், சுபாஷினி, சுபலட்சுமி, சுபஷ்ரி, சுபப்ரியானு பல சுபாகள் திரும்பி பார்த்தா என்ன பன்றது? அதோட மட்டும் இல்லை, பல சுபாக்கள் குதிகால் உயர செருப்பு வேற அணிந்து இருந்தனர். எனவே அந்த ஐடியாவை டிராப் செய்து விட்டேன்.


ரகளைகள் தொடரும்.....

விளக்கேற்ற வரலாமா?

நாளை மறு நாள் தமிழ் வருட பிறப்பு! உங்காத்துக்கு காலைல வந்து விளக்கேற்றி வைக்கனும்னு ரொம்ப நாளா ஆசை, வரட்டுமா அம்பி?னு அஸின் ஒரே பிடிவாதம்.

ஓ! முன்னாடியே சொல்ல கூடாதா? ஏற்கனவே காலைல ஐஸ் குட்டி வரேன்னுடாளே! நீ வேணா, சாயந்தரம் வந்துக்கோ!னு சொல்லிட்டேன்.

சந்தோஷமா விளக்கும் கையுமா வாசல்ல வந்து நின்னுட்டா அஸின். விளக்கு டிஸைன் நன்னா இருக்கு இல்ல? (சத்யமா நான் விளக்கு டிசைன தாங்க சொல்றேன்!)

Note:
பிளாக் ஆரம்பிச்சு ரெண்டு மாதம் ஆக போகுது! இன்னும் அஸின் படத்த உன் ப்ளாக்ல போடலயா? உடனே அஸின் படத்த போடுனு ஜொள்ளாண்டவர் என் கனவுல வந்து அசரிரீ வாக்கு சொன்னார். சும்மா மேட்டர் இல்லாம போட்டா உதை விழும். he hee,அதுக்கு தான் இந்த பில்டப்பு!

மலையேற போனாலும் மச்சினன் தயவு வேணும்! - I

என் பெரியப்பாவுக்கு 2 செல்(ல)வ மகள்கள். முதல் பெண்ணுக்கு சென்ற வருடம் சென்னையில் திருமணம் சிறப்பாக நடந்தது. என் பெரியப்பாவுக்கு மகன்கள் இல்லை. எனவே அம்பியாகிய நான் அவசரத்துக்கு உப்புமா போல ஆக்டிங் மச்சினன் ஆக்கப்பட்டேன். எனக்கும் சொந்த அக்கா, தங்கை இல்லாததால், புதிய போஸ்டிங்கை ரொம்ப குஷியா ஏற்று கொண்டேன். நானும் எப்போ தான் பாச மலர் சிவாஜி ஆறது?

மாப்பிளைக்கு மாலை போடுவது, சந்தனம் இடுவது போன்ற முக்கிய பொறுப்புகள் அடியேனுக்கு கிட்டியது. இது எல்லாம் சும்மா ஜுஜுபி வேலைகள் தான். மாப்பிளை வீட்டார், தஞ்சாவூர் காரர்கள் என்பதால், எங்க ஸைடில் லேசா சின்ன உதறல்.

இங்கு தஞ்சாவூர் காரர்கள் பத்தி நான் கண்டிப்பாக சில வார்தைகள் சொல்ல வேண்டும். மாப்பிள்ளைக்கு மாலை போடுகிறோமோ இல்லையோ, அவரின் பெரியப்பா, சித்தப்பா, தாய் மாமா, என எல்லா பரிவார தேவதைகளுக்கும் மல்லிகை மாலை சார்த்த வேண்டும். அரை மணிக்கு ஒரு தடவை, "டிபன் சாப்டேளா அண்ணா? காபி சாப்டேளா அண்ணா?னு விசாரிக்க வேண்டும்.

நான் கும்பகோணம் வெத்தலை போட்டா தான், என் தம்பி பையன் தாலி கட்டுவான்னு சில தஞ்சாவூர் பெரியப்பாக்கள் சிறப்பு கவன ஈர்ப்பு தீர்மானம் கொண்டு வருவார்கள். இதுக்காக, பெண்ணை பெற்றவர் கும்பகோணமா போயிட்டு வர முடியும்? காப்பில சர்க்கரை கம்மியா இருக்கே!னு சில சவுரி வைத்த சொர்ணா அக்கா மாமிகள் சட்ட ஒழுங்கு மசோதா தாக்கல் செய்வார்கள். அதான் உங்க உடம்பு முழுக்க ஸுகர் இருக்கேனு நம்ப நுனி நாக்கு வரை வந்து விடும், சொல்லிட்டோம், அவ்ளோ தான், சொர்ணா அக்கா பரவை முனியம்மா குரலில் கத்த ஆரம்பித்து விடுவார்கள்.இந்த TCC (Tanjore Code of Conduct) ரூல்ஸை மறந்தோம், பேக்கப்! என்று டிக்ளேர் செய்து விடுவார்கள், அந்த மகானுபாவர்கள்.
எல்லா தஞ்சாவூர் காரர்களையும் நான் குத்தம் சொல்லலை. இப்படியும் சில தஞ்சாவூர் புண்ணியவான்கள் இருக்கானு தான் சொல்ல வரேன்.

நல்ல வேளை, என் பெரியப்பா சம்பந்திகள் மிகவும் பெருந்தன்மையாக நடந்து கொண்டனர். நானும் என் பெரியப்பாவும், நல்ல (பிகர்கள் இருக்கும்) ஏரியாவான மேற்கு மாம்பலத்தில், ஒவ்வொரு மண்டபமா ஏறி இறங்கி சல்லடை போட்டு சலித்து, ஒரு மண்டபத்தை பிடித்து விட்டோம். மண்டபம் வாடகையில இன்னொரு பெண்ணுக்கு கல்யாணமே நடத்திரலாம் போலிருக்கேனு பெரியப்பா கணக்கு போட்டார்.
தி. நகர், பாண்டி பாஜார் எல்லாம் ரொம்ப பக்கம், மாப்பிளையாத்து காரா ஜானுவாசத்துக்கு தீடீர்னு ஏரொபிலேன் தான் வேணும்னு கேட்டா கூட, சரவணா ஸ்டொர்ஸ்ல வாங்கிண்டு வந்துரலாம் பெரியப்பா!னு நான் சொன்னத அப்படியே நம்பிட்டார் என் பெரியப்பா.

he hee, நம்ப கணக்கே வேற!

பக்கத்துல ஒரு பெருமாள் கோவில் இருக்கு. எப்படியும் அனுமார் வாலுக்கு பொட்டு வைக்க சில பல ஐய்யங்கார் வீட்டு சதாக்கள் வருவா! நமக்கும் கொஞ்சம் கண்ணுக்கு குளிர்ச்சியா இருக்கும். அப்டியே ஒன்ன பிக்கப் பண்ணி கலர் கலரா பூக்கள் உள்ள தோட்டதுல ஓ! சுகுமாரி!னு டூயட் பாடலாம்னு பிலான் போட்டு தான் அந்த மண்டபத்த புக் பண்ண் வெச்சேன். உன் புத்திய காட்டிடியேடா!னு என் அக்கா கண்டுபிடிச்சுட்டா.

கல்யாணத்தன்று என் பெரியப்பாகள், பெரியம்மாக்கள், அத்தங்கார்கள், அத்திம்பேர்கள், சித்தி, சித்தப்பா என ஒரு படையே போர் கால நடவடிக்கை மாதிரி பம்பரமாக சுத்தி, சுத்தி வந்து தஞ்சாவூர் காரர்களை கவனித்து வந்தோம்.
சொந்த அக்கா ஒண்ணும் இல்லையே! லீவு எல்லாம் கிடையாதுனு ரொம்ப அன்பாக ப்ராஜக்ட் மானேஜர் அல்வா குடுத்ததால், மண்டபம் - ஆபிஸ் - மண்டபம் என அவ்வை ஷன்முகனாக அல்லாடிக் கொண்டு இருந்தேன். முத்து பிள்ளை ரொம்ப தான் பிலிம் காட்றான்னு நல்ல பேரும், நம்ம சாதி சனம் மத்தியில் இலவசமா கிடைத்தது.
இருந்தாலும், கரெக்ட்டா வர வேண்டிய நேரத்துக்கு கேப்டன் மாதிரி வந்து ராம காரியத்தில் ஒரு அணில் போல (தன்னடக்கம் பா!) ஓடியாடி வேலை செய்து வந்தேன். மறக்காம வீடியோக்கு போஸ்சும் குடுத்து வந்தேன்.(ஒரு விளம்பரம் தான்!)
எங்க குடும்பத்தில் ஷ்ரிராம்( நான் தான்) என்றால், 66.5 கிலோ சொக்க தங்கம்னு பேர் வாங்கி இருப்பதால், என் வால கொஞ்சம் சுருட்டி வைத்தேன்.
மொத்த குடும்பமும் குழுமி இருந்ததால், ஜானுவாசத்துக்கு எழுந்தருளிய பச்சை கல் நெக்லஸ், சின்னதா காதுல ஒரு ஜிமிக்கி, கையில சாம்சங் செல், ஆலிவ் கிரீன் கலர் மெட்டல் ஷிபான் புடவை, கருப்பு கலர் வெல்வட் ஜாகெட் அணிந்த குதிரை வால் பிகரை கூட சரியா(?) பார்க்க வில்லை.

அம்பியின் ரகளைகள் தொடரும்.....

கோபாலபுரத்து கோமகன்!

பராசக்தியில் தொடங்கியது என் பயணம்.
பாசக்கிளிகள் வரை தொடர்கிறது இன்னும்.
ஆகி விட்டது அகவையோ என்பது.
அடங்க வில்லையே என் ஜார்ஜ் கோட்டை கனவு!.

பகுத்தறிவே எனது பாசறை.
என் மேல் துண்டு மட்டும் மஞ்சளாடை!
தமிழ் எனது உயிர் மூச்சு.
பிற மொழிகளில் இங்கு என்ன பேச்சு?
என் தமிழ் அகராதியில் சன் டிவியும் தூய தமிழ் சொல்லே!

செல்ல மகனை அழகு பார்த்தேன் மேயராக.
மருமகனையும் மாற்றினேன் மந்திரியாக.
பேரனும் செல்கிறான் மக்களவை!
பேத்தியும் செல்வாளோ ராஜ்யசபை?

மடல் எழுத மட்டும் தான் என் கழக கண்மணிகள்
மடையன் தானே என் மற தமிழன்!

சர்வம் கிருஷ்ணார்பணம்! - கீதையில் கண்ணன்.
சர்வம் எனக்கே அர்பணம்! - கோபாலபுரத்து கோமகன்!
தாமரை ஆண்டால் என்ன? கை ஆண்டால் என்ன?
என் பேரன் மட்டும் மத்திய மந்திரி!
ஏனெனில் நான் ஒரு ராஜ தந்திரி!


Note: யாரை சொல்கிறேன்னு சொல்லவும் வேண்டுமோ?

நான் யாரென நவின்றுடுவீர்!

"மாமுனி மந்திரம்
ஓர்முறை சோதிக்க
பேரோளி வீசும்
பரிதியின் மைந்தனாய்
நீர் நிலை தவழ்ந்து
சாரதி புதல்வனாய்
சீர் பெற வளர்ந்து
தடக்கை சிவக்க
கொடை பல அளித்து
கூடா நட்பால்
சோதரன் இல்லாளை
பொல்லாப்பழி செய்து
சேரா இடம் சேர்ந்து
கான்டீபன் அம்பினில்
விண்ணுலகு புகுந்து
செங்கமலன் தாழ்
எய்தினேன்! வலையுலக
வள்ளல்களே! என் பெயர்
நவின்றிடுவீர், அம்பியின்
பின்னூட்டத்தில்!"

மர்ம தேசம் டைட்டில் ஸாங் மாதிரி இருக்கா?
இது முழுக்க முழுக்க நம்ம சொந்த சரக்கு தான்.
மண்டபத்தில் யாரோ எழுதி தந்தது எல்லாம் இல்லை.
நடுவுல இந்த மானே! தேனே! எல்லாம் தூவ முடிய வில்லை.

இது வெண்பாவா, ஆசிரியப்பாவா, கலிப்பாவானு யாராவது சொன்னா புண்ணியமா போகும்.
இல்லை! இது பெரியப்பானு நீங்க நக்கல் பண்ணினாலும் எனக்கு ஆட்சேபணை இல்லை.
அப்பப்பா! பிரமாதம்! கவித, கவித!னு பாராட்டினால் மிக்க சந்தோஷம்.

பஞ்ச் டயலாக்ஸ்

எதோ நம்மால முடிஞ்ச சேவை. தலைவர் என்ன டயலாக் விட போறாரோ? அந்த ஆண்டவனுக்கு தான் தெரியும்.

Note: right click and open in new window to read all punch dialogues for better clarity.

உகாதிலு பண்டிகைலு!

நாளைக்கு உகாதி பண்டிகை. நம்ம ஆபிஸ்ல இருக்கற தெலுங்கு, கன்னட நண்பர்கள் ரொம்ப பாசமா எனக்கு அனுப்பிய வாழ்த்துக்கள் இது.

எனக்கு தெலுங்கு, கன்னடம் எல்லாம் "பிச்சு போட்ட ஜிலேபி மாதிரி தான் தெரியுது. உங்களுக்கும் அப்படி தானே?
அப்புறம், இத அனுப்பிய குல்டி ஜிகிடியே வந்து வாசிச்சு, அர்த்தமும் சொல்லிட்டு போச்சு.
Here's the meaning:
Ugadi is festival for happiness, in every Andharian house its 1st festival, This life is not constant , always change , May this ugadi brings you happiness.

நம்ம தமிழ் வார்த்தைகளுக்கு பின்னாடி "லு" போட்டா அதான் தெலுங்கு.
For ex, "உஷாலு லன்டன்லு உன்னாலு" (Usha is in London). he hee, எப்படி நம்ம தெலுங்கு புலமை!
மனசுலு ஆச்சாலு? சே! புரிஞ்சதோ?